Οι Προφητείες του Ησαΐα που Αμφισβητούν τις Θρησκείες που Δημιουργήθηκαν μέσω της Εξαπάτησης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

 Ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ και η Ενοχλητική Προφητεία για τη Ρώμη

ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΔΟΓΜΑ
(Χριστιανισμός και Ισλάμ)

Ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ ισχυρίζονται ότι ο Γαβριήλ ανήγγειλε την παρθενική γέννηση του Ιησού για να εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα (Κατά Ματθαίον 1 / Κοράνι 19).

Όμως το Ησαΐας 7:14–16 δεν αναγγέλλει τον Ιησού, ούτε μιλά για μια «αιώνια παρθένο».

Το σημείο δόθηκε στον βασιλιά Άχαζ και έπρεπε να εκπληρωθεί αμέσως, πριν το παιδί μάθει να διακρίνει το καλό από το κακό.

Ο Ησαΐας μιλά για μια νεαρή γυναίκα, όχι για μια γυναίκα που παρέμεινε παρθένος μετά τη γέννα.

Η εκπλήρωση πραγματοποιείται με τον Εζεκία, έναν πιστό βασιλιά στην εποχή του Άχαζ:

Κατέστρεψε το χάλκινο φίδι (Β΄ Βασιλέων 18:4–7)

Ο Θεός ήταν μαζί του (Εμμανουήλ)

Η ήττα των Ασσυρίων που είχε προφητεύσει ο Ησαΐας (Β΄ Βασιλέων 19:35–37)

Η διαρκής παρθενική γέννηση, που μοιράζονται ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ, δεν προέρχεται από τον Ησαΐα, αλλά από μια μεταγενέστερη επανερμηνεία που επιβλήθηκε από τη Ρώμη.

Αυτές οι αντιφάσεις δεν προέρχονται από τον Θεό. Μια τυραννική αυτοκρατορία δεν ήθελε λαούς που απαιτούσαν σεβασμό για την αξιοπρέπειά τους, αλλά λαούς γονατισμένους.

Παρακάτω παρουσιάζεται λεπτομερώς πώς, σύμφωνα με τα βιβλικά κείμενα, η προφητεία του Ησαΐα για την παρθένο εκπληρώθηκε με τον βασιλιά Εζεκία.

Περίπου το 1440 π.Χ., ο Ιεχωβά διέταξε τον Μωυσή να κατασκευάσει ένα χάλκινο φίδι και να το τοποθετήσει πάνω σε έναν στύλο ώστε όποιος το κοιτούσε να θεραπεύεται· ποτέ δεν διέταξε να τιμάται, να προσεύχονται σε αυτό ή να χρησιμοποιείται ως αντικείμενο προσευχής ή λατρείας.

Πλαίσιο — Αριθμοί 21:4–9
Οι Ισραηλίτες παραπονέθηκαν εναντίον του Θεού και του Μωυσή στην έρημο, και ο Ιεχωβά έστειλε δηλητηριώδη φίδια που δάγκωσαν και σκότωσαν πολλούς. Ο Θεός διέταξε τον Μωυσή να κατασκευάσει ένα χάλκινο φίδι και να το τοποθετήσει πάνω σε έναν στύλο. Όποιος είχε δαγκωθεί, αν κοιτούσε το χάλκινο φίδι, θα ζούσε.

Περίπου επτά αιώνες αργότερα, γύρω στο 715 π.Χ., ο βασιλιάς Εζεκίας κατέστρεψε το χάλκινο φίδι επειδή ο λαός του Ισραήλ είχε αρχίσει να το λατρεύει και να καίει θυμίαμα προς αυτό. Αυτό αποτελούσε ξεκάθαρη παράβαση του νόμου του Θεού και διαστρέβλωση του αρχικού του σκοπού ως συμβόλου θεραπείας (Αριθμοί 21:4–9). Γι’ αυτό ο Εζεκίας το απομάκρυνε κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών του μεταρρυθμίσεων, όπως αναφέρεται στο Β΄ Βασιλέων 18:4.

Ο ασσυριακός στρατός κοιμόταν με αυτοπεποίθηση.

Ο Ραβσακής προκάλεσε τον Εζεκία λέγοντας:

«Σε τι στηρίζεσαι; Κανένας θεός δεν έσωσε κανέναν λαό από το χέρι μου» (Β΄ Βασιλέων 18:19–35).

Ο Εζεκίας ανέβηκε στον ναό και προσευχήθηκε στον Ιεχωβά, ζητώντας να υπερασπιστεί το όνομά Του μπροστά στα έθνη (Β΄ Βασιλέων 19:14–19).

Εκείνη τη νύχτα, ο Ιεχωβά έστειλε έναν μόνο άγγελο, ο οποίος σκότωσε 185.000 Ασσύριους στρατιώτες (Β΄ Βασιλέων 19:35· Ησαΐας 37:36).

Ο Σενναχειρείμ έφυγε για τη Νινευή ταπεινωμένος και χωρίς στρατό (Β΄ Βασιλέων 19:36).

Αυτή η απελευθέρωση δεν ήταν τυχαία. Ο Ησαΐας είχε δώσει ένα άμεσο σημείο στον Άχαζ: μια νεαρή γυναίκα της εποχής του θα συλλάμβανε, και πριν μεγαλώσει το παιδί, ο Ιούδας θα απελευθερωνόταν από τους εχθρούς του (Ησαΐας 7:10–16).

Ο Εζεκίας, γιος του Άχαζ, είδε αυτή την εκπλήρωση (Β΄ Βασιλέων 18–19).

Tags:
Προφητείες του Ησαΐα, Βασιλιάς Εζεκίας, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, Βιβλικές Αντιφάσεις, Προφητεία της Παρθένου, Ασσυριακή Ήττα