Blog

I am José Galindo. This blog exists to challenge dogmas that for centuries were imposed on peoples as if they were absolute truth. Many of those ideas did not spread through the strength of reason, but through the weight of power, tradition, and, in other times, even by the sword. Here I analyze texts and doctrines to question what few dare to examine. If you seek to think for yourself and examine what others accept without asking, this blog is for you and will give you a guideline to detect even more lies than those I detected, and perhaps it will even encourage you to create your own blog to warn people who do not deserve to be deceived.

Videos

Teachings of Cleobulus of Lindos, a Greek thinker of the 6th century BC: “Do good to your friends and to your enemies, for in this way you will preserve the former and be able to attract the latter.” “Any man, at any moment in life, can be your friend or your enemy, depending on how you behave toward him.” Teachings of Jesus Christ? Matthew 5:44 “…do good to those who hate you, and pray for those who insult you and persecute you…” Matthew 7:12 Therefore, whatever you want men to do to you, do also to them, for this is the law and the prophets. The law and the prophets command to treat each person as he deserves; the wicked does not deserve good treatment according to the law: Deuteronomy 19:18 And the judges shall inquire diligently; and if that witness is a false witness and has accused his brother falsely, 19 then you shall do to him as he thought to do to his brother; so you shall remove the evil from among you. And if we speak of prophets, according to the prophet Nahum: Nahum 1:2 “The Lord is a jealous and avenging God; the Lord is full of vengeance and wrath. He takes vengeance on his adversaries and reserves wrath for his enemies.” Did Jesus really present God as an example to abandon the principle of “an eye for an eye”? Matthew 5:45 “…so that you may be sons of your Father who is in heaven, who makes His sun rise on the evil and on the good, and sends rain on the just and on the unjust.” According to Genesis 19:23–24: “The sun was rising over Sodom, over the wicked (Genesis 13:13); shortly afterward, God rained fire and brimstone upon the wicked…” Do not ask whether Jesus spoke of a different God; ask why Rome did so. They preach: “Blessed are the poor… woe to you who are rich.” But then they ask people for tithes, or sell them “sacraments,” and live like the rich. And they also say: “Give as an act of faith.” Faith in what? In God… or in the words of emperors behind the councils? And tell me something else: do you consider it wise to offer the other cheek to the enemy? If we say yes… then was “an eye for an eye” never wise? Shall we say that God is perfect, but also that He makes mistakes and denies His own laws? And meanwhile… do they not ask you for tithes while preaching “give to anyone who asks you”? The false beggar is grateful for that teaching of the false prophet. But the false prophet does not thank me for this teaching, because it exposes him. Tell me, do you really believe that the desire of the righteous is that their wicked enemies strike them on the other cheek? Matthew 13:47 Likewise, the kingdom of heaven is like a net that was cast into the sea and gathered fish of every kind; 48 and when it was full, they drew it ashore; and sitting down, they gathered the good into vessels, but threw the bad away. 49 So it will be at the end of the age: the angels will come forth and separate the wicked from among the righteous, 50 and will cast them into the furnace of fire; there will be weeping and gnashing of teeth. Psalms 112:10 The wicked shall see it and be grieved; he shall gnash his teeth and melt away; the desire of the wicked shall perish. No message, however wise and just it may be, pleases everyone; for some reason Rome persecuted one, did it not? However, there are those who believe that this same message ceased to displease it and ended up becoming its official religion, as if Rome had changed… If it did not change, then Rome spread the word of the slanderer, the word of Satan, because the word of God never pleased it. Remove the wings from the false angel Michael and you will see a Roman legionary, sword in hand, saying: “If you want protection, pray kneeling before my statue. Submit to our authority” (Romans 13:1), “do not resist the evil we do to you” (Matthew 5:39), and “if we take what is yours, do not demand it back” (Luke 6:30). Do you really believe that Jesus said that, and not the empire that crucified him and then bore false witness against him? Word of Zeus: “Those who worshiped me ate pork (2 Maccabees 6, 2 Maccabees 2:7); that must not change… I will send my servants to say that Jesus and his followers said that eating pork no longer defiles a man (Matthew 15:11, Luke 10:9, 1 Timothy 4:1–5), and that he looked like me, so that my servants will continue to worship my image, for mine will say that his followers asked that he be worshiped (Hebrews 1:6, 2 Thessalonians 2). He came to fulfill the law and the prophets (Matthew 5:17–18). But I came to abolish the law and the prophets, and to usurp Yahweh, his God (Deuteronomy 4:3–8, Psalms 97:1–7, Exodus 20:3–5).” Word of Satan: “Love your enemy, so that the tyrant who robs you and worships my image may sleep peacefully.”   - https://gabriels.work/wp-content/uploads/2026/08/idi02-the-intelligence-of-justice.pdf



Monday, November 9, 2026

Düşünmenin eksik olduğu yerde, yanlış yola sapanlara duyulan saygı bol miktarda bulunur. Zeus'un/Şeytan'ın papazına sözü: «Kalabalığı, yalnızca benim okulumda eğitim almış olanların metni yorumlamaya yetkin olduğuna ikna et. Eğer metni dipnotlarım olmadan okurlarsa, metnin kendisinin sızılmış olduğunu, benim aldatmacamın bir parçası olduğunu ve kınanması gerektiğini keşfedecekler.» Hiçbir açıdan mantıklı değil. BCA 58 69[578] 54 , 0039 │ Turkish │ #ZAJUFL

 Aziz Stefan ve İsa, kendilerini öldürenleri affetmedi. (Video dili:Svahili dili) /686/ https://youtu.be/sl79dmjfrRk


, Day 247

 Kutsal Kitap apolojisinin kâbusu: Güneş olmadan bitkilerin yaratılışı (Video dili:İngilizce) /347/ https://youtu.be/nqHur8bkYRM


"Tomas İncili ve Domuz Eti Hakkındaki Gizli Aldatmaca Yeni Ahit'te Yasa ve Peygamberler konusunda bulunan çelişkilere dikkat çekmek, beni Eski Ahit'in savunucusu yapmaz. Ne iki ahitten birini savunuyorum ne de Kutsal Kitap'ın iki bölümünden birini bütünüyle diğerine karşı savunuyorum. Bu nedenle, Musa'nın Yasası'na atfedilen sünnet gibi birçok uygulamaya ve İsa'ya atfedilen düşmanları sevme emri gibi öğretilere karşı ciddi ahlaki itirazlarım var. Roma İmparatorluğu'nun kabul edilemez bulduğu mesajları savundukları için insanlara zulmeden ve onları öldüren bir imparatorluk tarafından aktarılmış metinlerin bütünlüğüne güvenemem. Roma onların yaşamlarına bu kadar az saygı göstermişse, neden mesajlarının bütünlüğüne, yani savundukları ağacın bizzat kökleri olan eski kutsal yazılara saygı gösterdiğini varsayayım? Tomas İncili ve Domuz Eti Hakkındaki Gizli Aldatmaca Domuz eti yemeye yönelik bu aynı hoşgörüyü Tomas İncili'nde bile bulduğumuza göre, bunun Roma'yı rahatsız ettiği için yasakladığı metinlerden biri olduğundan emin olabilir miyiz? Yoksa dikkatimizi dağıtmak ve yalanı pekiştirmek amacıyla tasarlanmış, sahte bir bayrak operasyonunun parçası olan bir İncil miydi? Burada birçok şey birbiriyle uyuşmuyor. Matta 5:17: 'Yasa'yı ya da peygamberleri ortadan kaldırmaya geldiğimi sanmayın. Ben ortadan kaldırmaya değil, tamamlamaya geldim.' Luka 10:8 'Hangi kente girerseniz ve sizi kabul ederlerse, önünüze konulanı yiyin.' Tomas İncili (14) 'Herhangi bir ülkeye girdiğinizde ve bölgelerinde dolaştığınızda, sizi kabul ederlerse önünüze koyduklarını yiyin...' 'Çünkü ağzınıza giren şey sizi kirletmez; sizi kirleten, ağzınızdan çıkandır.' Matta 15:11 'İnsanı kirleten ağzına giren değil, ağzından çıkandır.' Yasa: Yasa'nın Tekrarı 14:8 'Domuz, çift tırnaklı olmasına rağmen geviş getirmez; sizin için murdardır. Etini yemeyecek, leşine dokunmayacaksınız.' Peygamberler: Yeşaya 66:17 'Kendilerini kutsayan ve arındıran, bahçelere girmek için birinin ardından ortadaki kişiyi izleyen, domuz eti, iğrenç şeyler ve fare yiyenlerin hepsi birlikte yok olacak, diyor RAB.' Fırında Pişmiş Domuz Eti Aldatıcılara Konuşabilseydi Şöyle Derdi: 'Yahve Halkının Beni Yemelerini Yasaklamadı mı? Onları Neden Aldatıyorsunuz?'
MÖ yaklaşık 167 yılında, Zeus'a tapan bir kral Yahudileri domuz eti yemeye zorlamaya çalıştı. IV. Antiokhos Epifanes, Yahve'nin Yasası'na uyanları ölümle tehdit etti: 'Murdar hiçbir şey yemeyeceksiniz.' Yedi adam bu yasayı çiğnemektense işkence altında ölmeyi tercih etti. (2. Makabeler 7) Onlar, Tanrı'nın emirlerine ihanet etmedikleri için kendilerine sonsuz yaşam vereceğine inanarak öldüler. Yüzyıllar sonra Roma bize, İsa'nın şu sözleri öğreterek ortaya çıktığını söylüyor: 'Ağza giren şey insanı kirletmez.' (Matta 15:11) Ardından bize şu söyleniyor: 'Şükranla kabul edildiğinde hiçbir şey murdar değildir.' (1. Timoteos 4:1–5) O dürüst adamlar boşuna mı öldüler? Uğruna canlarını verdikleri yasayı geçersiz kılmak adil midir? Dahası da var. Musa'nın Tanrısı'nın Yasası, putlara tapınmayı yasaklıyor ve Tanrı'yı her türlü görsel tasvirden ayrı tutuyordu (Yasa'nın Tekrarı 4:15–19). Buna rağmen Roma, tapınılması için Helenistik dünyadan alınmış, Zeus'un tasviriyle aynı olan insan biçiminde bir görüntü ortaya koydu. Ardından İbraniler 1:6 karşımıza çıkıyor ve bir insana tapınılmasını emrediyor. Oysa Mezmur 97'deki özgün metin, bu tapınmayı yalnızca Yahve'ye yöneltiyor. Karşılaştırın: (1. Korintliler 10:27) ve Luka 10:8 insanın önüne konulan her şeyi, soru sormadan yiyebileceğini öğretiyor. Ancak Yasa'nın Tekrarı 14:3–8 açıkça şöyle diyor: Domuz murdardır; onu yemeyeceksiniz. İsa'nın şu sözleri söylediği ileri sürülüyor: 'Yasa'yı ya da peygamberleri ortadan kaldırmaya değil, tamamlamaya geldim.' O hâlde şu soru ortaya çıkıyor: Aynı yasanın murdar dediği şeyi temiz ilan ederek bir yasa nasıl 'tamamlanabilir'? Yeşaya'nın son yargıya ilişkin peygamberlikleri (Yeşaya 65 ve Yeşaya 66:17), domuz eti tüketimine yönelik mahkûmiyeti sürdürmektedir. Mesajlarıyla çelişirken peygamberlere saygı duyduğunu nasıl iddia edebilir insan? Kutsal Kitap'ın metinleri Roma'nın süzgecinden geçtiyse ve o imparatorluk dürüst insanlara zulmettiyse, içindeki her şeyin gerçek ve adil olduğuna neden inanalım?
Diğer İsa kimdir ve uyarıldığımız diğer müjde hangisidir? Sağdaki resim: Vatikan'daki Zeus heykelinin yüzü. Soldaki Torino Kefeni üzerindeki görüntünün gerçekten İsa'nın yüzünü yansıttığına hâlâ inanıyor musunuz? (2. Korintliler 11:4): 'Çünkü biri gelip de bizim duyurmadığımız başka bir İsa'yı duyurursa...' 'Gerçek İsa'nın saçları kısaydı'!! (1. Korintliler 11:14): 'Doğanın kendisi bile size, erkeğin uzun saçlı olmasının kendisi için utanç verici olduğunu öğretmiyor mu?' Galatyalılar 1:9: 'Daha önce söylediğimiz gibi, şimdi yine söylüyorum: Eğer biri size kabul ettiğinizden farklı bir müjde duyurursa, lanetli olsun!' (Gerçek müjdeye sadık kalan Pavlus, düşmanlarını lanetlemiştir.) Burada 'size lanet edenleri kutsayın' ilkesi nerede uygulanıyor? Zeus şöyle diyor: 'Roma benim tasvirime tapınmayı ve yollarımı izlemeyi bıraktı; şimdi ise beni inkâr edenin peşinden gidiyor. Onun görüntüsü neden benimkine bu kadar çok benziyor ve yolu neden onlardan beni sevmelerini istiyor... hem de ben düşman olduğum hâlde?' Lindoslu Kleobulos'un öğretisi: 'Dostlarına da düşmanlarına da iyilik yap...' İsa'nın öğretisi mi? Matta 5:44: '... Sizden nefret edenlere iyilik edin, size kötü davrananlar ve size zulmedenler için dua edin...'
@JoseGalindoMMXXVI 12 saniye önce: Takipçilerinden kendisini başkalarıyla karşılaştırmalarını istemesi ve kendisini varoluşun en yüce merkezi olarak ilan etmesi ('Ben her şeyim… Bir odun parçasını yar, oradayım; taşı kaldır, beni orada bulacaksın'), yalnızca Yaratıcı'ya tapınmaları için alçakgönüllülere gerçeği ulaştırmaya çalışan dürüst bir insanın tevazuunu yansıtmıyor. Üstelik bu sözlere, Yunan tanrısı Zeus'un örnek alınarak oluşturulmuş görsel bir tasvir eşlik ediyor. Domuz eti yemeyi reddeden insanların Zeus'a tapan bir Yunan kralı tarafından işkenceyle öldürülmüş olması, yüzyıllar sonra Roma'nın bize tam da aynı surette bir figür sunması, bu figürün büyüklenerek konuşması ve 'her şeyin yenebileceğini' ilan etmesi son derece ironiktir. Hem Yeni Ahit hem de Tomas İncili bütün yiyeceklerin tüketilmesini onaylıyor. Bu durum, Tomas'ın Roma için bir tehdit olmadığını, aksine Roma'nın domuz eti konusundaki aynı imparatorluk hoşgörüsünü pekiştirmek (Tomas 14) ve Makabeler şehitlerinin anısına hakaret etmek üzere tasarlanmış, denetim altındaki bir metin olan 'sahte bir yasak' olduğunu ortaya koyuyor. Açıkça belirteyim: Yeni Ahit'e karşı Eski Ahit'i savunmuyorum ve gerçeğin Musa'nın Yasası'nda bulunduğunu da iddia etmiyorum. Her iki ahit de Roma'nın süzgecinden geçmiştir ve gerçeğin imparatorluk manipülasyonuyla karışımından ibarettir Heykellere tapınmak tevazu ile bağdaşmaz; burada tevazu eksiktir. Süleyman'ın Özdeyişleri 26:2 Serçenin amaçsızca dolaşması ve kırlangıcın uçması gibi, sebepsiz yere lanet de gelmez. Olmayan birine aziz dememeliler: Yeşaya 5:20 Vay haline kötülüğe iyi, iyiye kötü diyenlerin; karanlığı ışık, ışığı karanlık yerine koyanların; acıyı tatlı, tatlıyı acı yerine koyanların! Süleyman'ın Özdeyişleri 24:24 Kötüye 'Sen doğrusun' diyene halklar lanet edecek, uluslar ondan nefret edecek. Matta 24:7 Ulus ulusa, krallık krallığa karşı ayaklanacak. Çeşitli yerlerde kıtlıklar ve depremler olacak. 8 Bütün bunlar doğum sancılarının ancak başlangıcıdır. Daniel 2:44 Bu kralların günlerinde göklerin Tanrısı sonsuza dek yıkılmayacak bir krallık kuracak; bu krallık başka bir halka bırakılmayacak. Bütün bu krallıkları parçalayacak, yok edecek ve kendisi sonsuza dek varlığını sürdürecek. Mezmurlar 110:7 Yolda dereden içer; bu nedenle başını kaldırır.
Daniel 12:1 O zaman halkının yanında duran büyük önder Mikael ortaya çıkacak. Ulusların var oluşundan o zamana dek görülmemiş bir sıkıntı dönemi olacak. O zaman, kitapta adları yazılı olan halkından herkes kurtulacak. Mezmurlar 118:20 İşte RAB'bin kapısı! Doğrular oradan girecek.
Olmayan birine aziz dememeliler; adaletsiz olan birine de Tanrı'nın halkının bir parçası dememeliler. Birincisi: Aziz olan birinin alçakgönüllü olduğu anlaşılmıyor mu? Gerçekten alçakgönüllü bir insan, onuruna bir heykel dikilmesine ve insanların önünde diz çöktüğü bir heykelin yapılmasına asla izin vermezdi. İkincisi: Tanrı'nın halkları kibirleri yüzünden yok ettiğini söylüyorlarsa, bunun mesajı Tanrı'nın alçakgönüllü halkları kutsadığıdır. Alçakgönüllülükle davranan bir halk, heykellerin önünde kendini alçaltmakla övünmez. Başka insanlara ya da nesnelere onur vermek için diz çökmenin neresinde kişinin kendi onuru kalır? Sana Kutsal Kitap'tan bazı bölümler aktarmam, beni Kutsal Kitap'ın tamamının savunucusu yapmaz; sanki yalnızca gerçekleri içeriyormuş gibi. Neden mi? Çünkü azizleri öldüren Roma, metinleri çıkardı, eklemeler yaptı ve onları tahrif etti; çünkü mirası ve sahte azizleri kadar yozlaşmıştı. Gerçek azizin alçakgönüllülüğü: Elçilerin İşleri 10:25-26: 25 Petrus içeri girince Kornelius onu karşılamak için çıktı ve ayaklarına kapanıp tapındı. 26 Ama Petrus onu kaldırarak şöyle dedi: 'Ayağa kalk, ben de bir insanım'. Putperestlik, onu kazanç uğruna kibirle teşvik edenler tarafından alaycı bir biçimde inkâr ediliyor: Hezekiel 16:49-50: 'İşte kız kardeşin Sodom'un günahı buydu: Gurur, ekmek bolluğu ve rahatlık içinde yaşama; kendisinin ve kızlarının elinden düşküne ve yoksula yardım etmek gelmedi. Kibirle dolup önümde iğrenç şeyler yaptılar; bunu görünce onları ortadan kaldırdım'. Nesneleri görsel olarak tasvir etmek yasak değildir (Mısır'dan Çıkış 25:18-20); yasak olan, kendilerine tapınmak, önlerinde yere kapanmak ya da onlara hizmet etmek amacıyla putlar yapmaktır (Mısır'dan Çıkış 20:4-5). Mısır'dan Çıkış 20:4-5: 4 Kendin için yukarıda göklerde, aşağıda yeryüzünde ya da yerin altındaki sularda bulunan herhangi bir şeyin oyma putunu veya benzerini yapmayacaksın. 5 Onlara eğilmeyecek, onlara tapınmayacaksın; çünkü ben senin Tanrın RAB'im, kıskanç bir Tanrı'yım... Şuna dikkat etmek gerekir: 4. ayet 5. ayetten ayrılmamalıdır. Yasak, bu tasvirlerin önünde eğilmemek ve onlara saygı göstermemek yönündeki talimatla açıklanır. Yasa'nın Tekrarı 4:16-19 da insanların, hayvanların, gök cisimlerinin vb. tasvirlerini yapmayı, bunların önünde eğilme ve onlara hizmet etme tehlikesiyle ilişkilendirir. Yeşaya 2:8-9: 'Ülkeleri putlarla dolu; ellerinin yaptığı, parmaklarının ürettiği şeylerin önünde eğiliyorlar. İnsan eğiliyor, erkek kendini alçaltıyor; bu yüzden onları bağışlama'. Roma'nın metinleri neden tahrif ettiğini biliyor musun? Sana açıklayayım. Birincisi: Vahiy 22:18-19, peygamberlik sözlerine bir şey ekleyen ya da onlardan bir şey çıkaranlara karşı uyarıda bulunur. Bu, Kutsal Kitap birleşik bir kanon hâlinde var olmadan önce yazılmıştı. Yuhanna, özgün mesajların manipülasyona uğrayacağı konusunda uyarıda bulundu. Roma, sonunda Vahiy'in uyardığı şeyi tam olarak yaptı: çıkarmak ve eklemek. Pavlus'un Galatyalılar 1:8-9'da söylediklerine de dikkat et: farklı bir müjde bildirenleri lanetliyor ve onların lanetli olmalarını ilan ediyor. Şu ayrıntıya dikkat et: 'lanetli olsun'! Pavlus, doktrinsel düşmanları olarak gördüğü kişilere lanet okuyordu. Düşmanları kutsamak gerçek müjde olsaydı, Pavlus onlara karşı asla böyle bir mahkûmiyet kullanmazdı. İkincisi: Vahiy 17:18, Babil'i yeryüzünün kralları üzerinde hüküm süren büyük kent olarak tanımlar. Bu Babil, Yuhanna'nın Vahiy'de suçladığı kurum olan Roma'dır. Şimdi Vahiy 12:9'un ne dediğine dikkat et: ejderha bütün dünyayı saptırır. Vahiy 13:7 ise ona her oymak, halk, dil ve ulus üzerinde yetki verildiğini ekler. Öyleyse, ejderha dünyaya egemense, aynı sistem tarafından yayılan en etkili dinî kitaplardan birinin hiçbir yalan ya da tahrifat içermeden bütün gerçeği barındırması ve herkesin onu okuyarak gerçeği keşfedebilmesi sana mantıklı geliyor mu? Ejderha tarafından yönetilen bir sistemin, tam da kendi çıkarlarına aykırı olan gerçeği içeren bir kitabı özgürce yayması sana mantıklı geliyor mu? Şimdi iki çelişkiye daha dikkat et: Bize İsa'nın kötü insanlar için yaşamını verdiğini söylüyorlar. Ancak Süleyman'ın Özdeyişleri 29:27, kötü insanın doğrular için iğrenç olduğunu bildirir. 1. Petrus 3:18'in iddia ettiği gibi, bir doğru insan, Süleyman'ın Özdeyişleri'nde ifade edilen ilkeyle çelişiyorsa, nasıl olur da adaletsizler için hayatını verebilir? Ayrıca Süleyman'ın Özdeyişleri 17:15, RAB'bin hem kötüyü aklayandan hem de doğruyu mahkûm edenden tiksindiğini bildirir. Öyleyse Tanrı'nın seçilmiş ve sevdiği kişiye, Tanrı'nın bizzat onaylamadığı bir görev nasıl atfedilebilir? Son olarak, yerine oturmayan bir şeye dikkat et: Putperestliğin, heykellere tapınmanın ve dinî nesnelerin önünde yere kapanmanın bu tasviri, İncillerde doğrudan İsa'ya atfedilen öğretilerde aynı açıklıkla yer almıyor. Neden? Başka yazılarda böylesine kesin uyarılar bulurken, İsa'ya atfedilen eşdeğer bir açıklama neden bulamıyoruz? Artık bunu okuduğuna göre, belki de gerçek uyarının şöyle olması gerektiği konusunda benimle aynı fikirde olacaksın: (1. Timoteos 4:1) Ama Ruh açıkça bildiriyor ki, son zamanlarda bazıları imandan dönecek, aldatıcı ruhlara ve cinlerin öğretilerine kulak verecekler; 2 vicdanları dağlanmış yalancıların ikiyüzlülüğü yüzünden; 3 kendi rahiplikleri için bekârlığı vaaz edecekler ve ayrıca Tanrı'nın yasakladığı yiyeceklerin tüketilmesini emredecekler. Bunu tökezleme taşları oldukları için yapacaklar; henüz gerçeği öğrenmemiş olan doğruların, istemeden günah işleyerek bunlardan yemelerini sağlamak için yapacaklar. 4 Çünkü Tanrı'nın yarattığı her şey iyi değildir ve reddedilmesi gereken şeyler vardır. Ancak onlar, kendi sözleriyle bazı şeylerin kutsal kılınabileceğini söyleyecekler; oysa bunlar kendi sözleri, insan öğretileri olacak, Tanrı'nın değil. Üstelik Tanrı'nın sözleri olduklarını iddia edecekleri öğretiler olacaklar. Tanrı'nın düşmanı gibi davranan Roma, bir zamanlar zulmettiği mesajı yeniden şekillendirdi. 2. Makabiler 7, Yeşaya 65, Matta 15 ve 1. Timoteos 4:2-6'yı karşılaştırın; çelişkileri kendiniz bulacaksınız. Şeytan'ın sözleri: 'Tanrı gerçekten size o meyveden yememenizi mi söyledi? Tanrı'nın yarattığı hiçbir şey, şükrederek kabul ederseniz kötü değildir...' Öğretici diyalog: Rahip L. Cerdo'nun sözleri: 'Neden domuz eti yemiyorsunuz? Bu yazılar artık onu yiyebileceğiniz anlamına geliyor. O yedi kardeş, yemeyi reddettikleri için boşuna öldüler'. Süleyman'ın Özdeyişleri 18:21 'İnsanın söyledikleri yaşamı ve ölümü belirler; sözlerini tartmayanlar sonuçlarına katlansın'.
Rahip L. Cerdo'nun önünde eğildiği Ölüm, kendi görüntüsünün (bir kafatasının) önünde rahibe şöyle der: 'Ey benim suretime tapan, onlara günahkârlar olarak öleceklerini söylettir — ve bunu günah işlerken, heykele ve yaratığa tapınırken söylettir. Günahtan uzaklaşıp bunu anlatmak için yaşamaları fikrinden hoşlanmadığımı biliyorsun. Kilisemde evlendireceğin o çifte, ben yollarına çıkmadığım sürece birlikte kalacaklarını söyle (Ölüm sizi ayırana dek). Bunu söylemelerini sağla ki kendi ağızları onları bana bağlayan tuzağa dönüşsün'. Rahip L. Cerdo, Ölüm'ün çağrısına itaat eder: 'Ölümün birlikte olma arzunuzdan üstün olduğunu ve sizi ayıracağını kabul ediyor musunuz? Bizim kutsamamızı, yani Tanrı'nın kutsamasını istiyorsanız, tekrar tekrar günah işleyen kişiler olduğunuzu kabul etmelisiniz (şimdi ve ölüm saatimizde, Âmin). Yaşadığınız sürece günahlarınızın hesabını bize vermelisiniz; buna her pazar burada diz çökmeye gelmemek ve çocuklarınızı ellerimize teslim etmemek de dâhildir. Onlara, sizin bize itaat ettiğiniz gibi bize itaat etmeyi öğretmeliyiz. Bütün bunlar için de bizim kutsal tören dediğimiz her şeyin bedelini ödemelisiniz. Siz bizim kölelerimizsiniz'. Mezmurlar 5:4 Çünkü sen kötülükten hoşlanan bir Tanrı değilsin; kötü kişi senin yanında barınamaz. 5 Böbürlenenler gözlerinin önünde duramaz; kötülük yapanların hepsinden nefret edersin.
Mezmurlar 5:11 Ama sana güvenenlerin hepsi sevinsin; onları koruduğun için sonsuza dek sevinç çığlıkları atsınlar. Adını sevenler sende coşsun. 12 Çünkü sen, ey RAB, doğru kişiyi kutsarsın; onu bir kalkan gibi lütfunla çevrelersin.
Yeşaya 25, Tanrı'nın ölümü yok edeceğinden, Siyon'u kurtaracağından ve Moav'ı ezeceğinden söz eder. Siyon doğruları temsil ediyorsa, Moav da kibirlileri temsil eder. Ölümün ölümü doğrular için bir kutsamadır, ancak adaletsizler için bir lanettir. Vahiy 21 bu peygamberliğe gönderme yapar: Tanrı halkını teselli eder; artık ölüm yoktur, çünkü ölüm ölür. Doğrular için iyi haber olan şey, düşmanları yani adaletsizler için kötü haberdir. Müjde sözcüğü 'iyi haber' anlamına gelir. Peki, adil bir mesaj herkes için iyi haber olabilir mi? Hayır. Bir hırsızı düşünelim: mağdurun mallarını geri alması hırsız için sevinç anlamına mı gelir? Mağdur için evet, bu iyi haberdir: adalet yerini bulmuştur ve mallarını geri almıştır. Ama hırsız için iyi haber değildir. Roma, sahte müjdeyi satabilmek için müjdeyi tahrif etti. Böylece dogmaları tekrarlayarak müşterilerine sahte bir kurtuluş sattı. Bunu yaptı çünkü gerçek müjde, adaletsizlikten vazgeçmek istemeyenler için satılamazdı. Bir hırsız 'Çalmayacaksın' sözünü okursa, bu emirden hoşlanır mı, yoksa ona isyan mı eder? Adaletsizliği terk etmek istemeyen biri, adalet talep eden bir mesajı memnuniyetle kabul edemez. Roma, Mısır'dan Çıkış 20:5'te 'Putlara saygı gösterme' sözünü okuduysa ama Kilisesi heykelleri kutsamaya devam ettiyse, bizzat kendisinin kanonlaştırdığı Kutsal Kitap'ta saf bir mesaj bulunmasını mı bekliyorsun? Adaletsiz kişi neden kötüdür? Çünkü örneğin adaletsiz biri savaş ilan eder, ama başkalarını savaşmaya zorlar. Adaletsiz biri öldürür, ama iftiralarla masum birini suçlar. Adaletsiz kişi suçlunun değil, masumun acı çekmesini bekler. Bir doğrunun adaletsizler uğruna hayatını verdiğini söyleyen 1. Petrus 3:18 mesajının adaletsizleri nasıl memnun ettiğine, ancak Mezmur 69 gibi metinlerde bulduğumuz adalet talebini nasıl küçümsediğine dikkat et: Mezmurlar 69:1-4: 'Kurtar beni, ey Tanrı, Çünkü sular canıma kadar yükseldi. Dipsiz çamura battım, ayağımı basacak yer yok; Derin sulara girdim, akıntılar beni sürüklüyor. Seslenmekten yoruldum, boğazım kısıldı; Tanrımı beklemekten gözlerim feri söndü. Sebepsiz yere benden nefret edenler başımdaki saçlardan çok; Beni yok etmek isteyen düşmanlarım güçlendi, oysa onlara hiçbir kötülük yapmadım. Çalmadığım bir şeyin bedelini mi ödeyeceğim?' Aziz Petrus'un, bir doğrunun adaletsizlere duyduğu sevgi uğruna hayatını verdiği şeklindeki bu mesajı aktardığını düşünemiyorum. Bana saçma geliyor. Hatta sahte tanıkların azizlerin ağzına sözler koyduğundan ve onlara iftira attığından eminim. Şeytan yalnızca suçlayan değildir; aynı zamanda iftiracıdır. Ancak her suçlayan kötü değildir. Adaletle suçlayanlar da vardır, iftiralarla suçlayanlar da. İmparatorluğun putperestliğe tapan kurbanlarının mesajını tahrif edenler de işte bunlardır. Bunun söylediklerimi nasıl güçlendirdiğine dikkat edin: Bazıları azizlerin düşmanlarının düşüşüne sevinirken, diğerleri buna yas tutar. Vahiy 12:10-12'ye bakalım: Vahiy 12:10-12: 'O zaman gökte yüksek bir sesin şöyle dediğini duydum: Artık Tanrımız'ın kurtarışı, gücü, egemenliği ve Mesihi'nin yetkisi geldi. Çünkü kardeşlerimizi suçlayan, onları Tanrımız'ın önünde gece gündüz suçlayan suçlayıcı aşağı atıldı. Onlar Kuzu'nun kanıyla ve tanıklıklarının sözüyle onu yendiler; ölüm pahasına bile canlarını sevmediler. Bu nedenle, ey gökler ve orada yaşayanlar, sevinin! Vay haline yeryüzünde ve denizde yaşayanların! Çünkü İblis, zamanının az olduğunu bilerek büyük bir öfkeyle üzerinize indi'. Bu, Roma'nın Mesih'in kanını döktükten sonra kirlettiği özgün inancı savunurken ölenlere bir gönderme değil mi? Neden Mezmurlar 22:7-15 ve Mezmurlar 82:6-7'nin Mesih'in ve diğer azizlerin ölümüyle gerçekleştiğini söyleyip suçun cezalandırılması gerektiği gerçeğinden vazgeçiyoruz? Ayrıca Mezmurlar 110:1-7'nin de son yargının infazıyla gerçekleşmesi gerektiğini neden göz ardı ediyoruz? Bir kez daha, bazıları için iyi haber olan şey başkaları için felaket olabilir. Suçlayıcının kovulması gökte sevinç nedenidir, ancak yeryüzünde ve denizde yaşayanlar için sıkıntı nedenidir. Yeşaya 66:6 Kentten bir gürültü, tapınaktan bir ses, düşmanlarına karşılığını veren RAB'bin sesi! 7 Doğum sancısı çekmeden doğurdu; sancıları başlamadan bir erkek çocuk dünyaya getirdi. 8 Böyle bir şeyi kim duydu? Böyle bir şeyi kim gördü? Bir ülke bir günde doğabilir mi? Bir ulus bir anda ortaya çıkabilir mi? Çünkü Siyon doğum sancılarına girer girmez çocuklarını doğurdu. 9 Doğumu başlatan ben, doğumu engeller miyim? diyor RAB. Doğumu gerçekleştiren ben, rahmi kapatır mıyım? diyor Tanrın. Mezmurlar 110:1 RAB Efendime şöyle dedi: 'Düşmanlarını ayaklarının altına serinceye dek sağımda otur'. 2 RAB, gücünün asasını Siyon'dan gönderecek; Düşmanlarının ortasında egemenlik sür! Yeşaya 66:16 Çünkü RAB bütün insanları ateşle ve kılıcıyla yargılayacak; RAB'bin öldürdükleri çoğalacak. 17 'Bahçelerde kendilerini kutsayan ve arındıranlar, birbiri ardınca, domuz eti, iğrenç şeyler ve fare yiyenler hep birlikte yok olacaklar', diyor RAB. Mezmurlar 110:5 Rab sağındadır; Öfkelendiği gün kralları ezecek. 6 Ulusları yargılayacak, Onları cesetlerle dolduracak; Birçok ülkede başları ezecek. " "Markos 3:29’da 'Kutsal Ruh’a karşı işlenen günahın' affedilmez olduğu konusunda bir uyarı bulunur. Ancak Roma’nın tarihi ve uygulamaları, ürkütücü bir ahlaki tersine dönüşü ortaya koymaktadır: onların dogmasına göre gerçek affedilmez günah ne şiddet ne de adaletsizliktir; kendi İncil’lerinin güvenilirliğini sorgulamaktır. Bu arada masumların öldürülmesi gibi ağır suçlar, hatasız olduğunu iddia eden aynı otorite tarafından görmezden gelinmiş veya gerekçelendirilmiştir. Bu yazı, bu 'tek günahın' nasıl inşa edildiğini ve kurumun bunu gücünü korumak ve tarihsel adaletsizlikleri meşrulaştırmak için nasıl kullandığını analiz ediyor. Mesih'e zıt amaçlar güden, Deccal'dir (Antichrist). İşaya 11'i okursanız, Mesih'in ikinci hayatındaki misyonunu göreceksiniz; bu, herkese değil, sadece doğru olanlara lütfetmektir. Fakat Deccal kapsayıcıdır; haksız olmasına rağmen Nuh'un Gemisi'ne binmek ister, haksız olmasına rağmen Lut ile birlikte Sodom'dan çıkmak ister... Bu sözlerden gücenmeyenler ne mutlu. Bu mesajdan rahatsız olmayan kişi, doğru (salih) olan kişidir, onu tebrik ederim: Hristiyanlık Romalılar tarafından yaratılmıştır; sadece Antik Yahudilerin düşmanı olan Yunan ve Roma liderlerine özgü, bekârlığa (celibata) dost bir zihin, şu mesaj gibi bir mesaj tasarlayabilirdi: 'Bunlar kendilerini kadınlarla lekelememiş, çünkü bakire kalmış olanlardır. Kuzu nereye giderse, O'nu takip ederler. İnsanlar arasından Allah'a ve Kuzu'ya ilk ürünler olarak satın alınmışlardır' (Vahiy 14:4), ya da buna benzer olan şu mesajı: 'Çünkü dirilişte ne evlenirler ne de evlendirilirler, ancak gökteki Allah'ın melekleri gibidirler' (Matta 22:30). Her iki mesaj da, kendisine şu bereketi arayan bir Tanrı peygamberinden değil, bir Roma Katolik rahibinden gelmiş gibi tınlamaktadır: İyi bir eş bulan, iyi bir şey bulmuştur ve Rab'den lütuf almıştır (Süleyman'ın Özdeyişleri 18:22), Levililer 21:14 Dul, boşanmış, onursuzlaştırılmış veya fahişe bir kadını almayacaktır, ancak kendi halkından bir kızı eş olarak alacaktır. Ben Hristiyan değilim; ben bir henoteistim. Her şeyin üstünde olan yüce bir Tanrı’ya inanıyorum ve bazıları sadık, bazıları aldatıcı olan yaratılmış birkaç tanrının var olduğuna da inanıyorum. Sadece o yüce Tanrı’ya dua ederim. Ancak çocukluğumdan beri Roma Hristiyanlığıyla şartlandırıldığım için, onun öğretilerine uzun yıllar boyunca inandım. Sağduyum başka bir şey söylese bile, bu fikirleri uyguladım. Mesela —tabiri caizse— bana daha önce bir tokat atan bir kadına diğer yanağımı da çevirdim. Başlangıçta arkadaş gibi davranan bu kadın, sonradan hiçbir gerekçe olmadan bana düşmanmışım gibi davranmaya başladı; garip ve çelişkili tavırlar sergiledi. Kutsal Kitap’ın etkisiyle, onun üzerine bir büyü yapıldığı için düşmanca davrandığına inandım ve eskiden göründüğü (ya da öyle görünmeye çalıştığı) arkadaş hâline dönmesi için duaya ihtiyacı olduğunu düşündüm. Ama sonunda her şey daha da kötüleşti. Derinlemesine araştırma yapma fırsatı bulduğum anda, yalanı ortaya çıkardım ve inancımda ihanete uğramış hissettim. O öğretilerin birçoğunun adaletin gerçek mesajından değil, Kutsal Metinlere sızmış Roma Helenizmi’nden geldiğini fark ettim. Ve aldatıldığımın farkına vardım. Bu yüzden şimdi Roma’yı ve onun sahtekârlığını ifşa ediyorum. Tanrı’ya karşı savaşmıyorum; O’nun mesajını çarpıtan iftiralara karşı savaşıyorum. Süleyman’ın Özdeyişleri 29:27, 'Doğru kişi kötüden nefret eder,' der. Ancak 1. Petrus 3:18, 'Doğru kişi kötülerin uğruna öldü,' diye yazar. Kim, nefret ettiği kişiler için birinin öleceğine inanır? Buna inanmak kör inançtır; tutarsızlığı kabul etmektir. Ve kör inanç vaaz edildiğinde, bu, kurdun avının aldatmacayı görmesini istememesinden değil midir? Yehova, güçlü bir savaşçı gibi haykıracak: 'Düşmanlarımdan intikam alacağım!' (Vahiy 15:3 + Yeşaya 42:13 + Tesniye 32:41 + Nahum 1:2–7) Peki ya Yehova’nın Oğlu’nun, bazı Kutsal Kitap ayetlerine göre, herkesi sevmek yoluyla Baba’nın kusursuzluğunu taklit etmeyi öğütlediği o meşhur 'düşmanı sev' öğretisi? (Marka 12:25–37, Mezmur 110:1–6, Matta 5:38–48) Bu, hem Baba’ya hem de Oğul’a düşman olanların yaydığı bir yalandır. Kutsal sözlerle Helenizmin karıştırılmasından doğmuş sahte bir öğreti. " " ZORUNLU ASKERLİK HİZMETİ. Çocukluktan itibaren heykellere gösterilen saygı, zorunlu askerlik hizmetine ve cansız semboller uğruna anlamsız ölüme giden yolu açar. Saygı gösterilen her heykel, birilerinin üzerinden kazanç sağladığı bir yalandır. Gerçek korkak, sorgulamadan kendini öldürülmeye bırakan kişidir. Zorunlu askerlik: Bu iki genç gerçekten birbirini öldürmeli mi? Yoksa el sıkışıp kendilerini orada bulunmaya kimin zorladığını mı sormalılar? Zihnini bir görüntünün önünde eğen kişi, kendisine hiçbir gerekçe verilmeden ölmek için mükemmel askerdir. Dinden savaşa, stadyumdan kışlaya: her şey sahte peygamber tarafından kutsanır, başkaları uğruna ölecek itaatkârları eğitmek için. Zihni köleleştiren her şey —çarpıtılmış din, silahlar, ticari futbol ya da bayrak— ölümcül itaati hazırlamak için sahte peygamber tarafından kutsanır. Ölmeye zorlayan bir hükümetin insanları gönüllü olarak çekmek için ikna edici argümanları yoktur ve itaat edilmeyi hak etmez. SİVİLLERİN DÜŞMANLARI KİMLERDİR? Görüntünün her iki tarafında karşıt iki ordu bulunuyor; her biri ortada sıkışıp kalmış korkmuş sivil gruplara saldırgan bir şekilde silah doğrultuyor ya da bağırıyor. Her iki ordu da sivilleri zorla diğer tarafa karşı savaşmaları için askere almaya çalışıyor. Ordular farklı üniformalara ve bayraklara sahip olsalar da, her ikisi de zorla askere almak istedikleri sivillere karşı düşmanca davranıyor; onları savaş işinin hizmetinde başka bir ‘zombi’ haline getirmek istiyorlar. Bu savaş işinde onlar, kendileriyle satranç oynayan ‘kralların’ gözünde yalnızca feda edilebilir piyonlardır. //368
ADALET TARAFINDAN ARANIYOR. ZEUS. MESİH DEĞİL. Mitin suçları: Ganymedes’in kaçırılması. İlahi gücün kötüye kullanılması. «Bana bir aziz olarak taparlarsa, hiç kimse yaptıklarıma bakmayacak.» //1022
Güneşsiz ağaçlar? Yaratılış 1 //364
Şeytan: «Yavrularımı şeytanlaştırmayın, görünüşlerine aldanmayın.» //417
Bu tekrarlayan rüya ne anlama geliyor? 10 yıl sonra aynı rüya. ChatGPT, Gemini, Copilot ve Perplexity rüyayı analiz ediyor. //1271

https://gabriels.work/2026/08/25/bu-tekrarlayan-ruya-ne-anlama-geliyor-10-yil-sonra-ayni-ruya-chatgpt-gemini-copilot-ve-perplexity-ruyayi-analiz-ediyor/

Roma İmparatorluğu’nun Aldatmacasıyla Oluşturulan Dinlere Meydan Okuyan Yeşaya Peygamberlikleri //538

https://gabriels.work/2026/05/16/roma-imparatorlugunun-aldatmacasiyla-olusturulan-dinlere-meydan-okuyan-yesaya-peygamberlikleri/

"


1 Dünya’yı aydınlatacak bir Güneş olmadan bitkiler, Güneş’in olmadığı bir günde zaten gün olarak kabul edilen bir günde mi? https://144k.xyz/2026/10/10/dunyayi-aydinlatacak-bir-gunes-olmadan-bitkiler-gunesin-olmadigi-bir-gunde-zaten-gun-olarak-kabul-edilen-bir-gunde-mi/ 2 «Y conoceréis la verdad, y seréis librados de creer en tantas mentiras»... Si lees bien la Biblia, la única verdad irrefutable que encontrarás es la inmensa cantidad de contradicciones que delatan una mentira fabricada por quienes canonizaron la injusticia y demonizaron el justo «ojo por ojo y vida por vida». https://antibestia.com/2026/09/07/y-conocereis-la-verdad-y-sereis-librados-de-creer-en-tantas-mentiras-si-lees-bien-la-biblia-la-unica-verdad-irrefutable-que-encontraras-es-la-inmensa-cantidad-de-contradicciones-que-d/ 3 Camminare sul filo della morte lungo un sentiero oscuro, ma cercando la luce, interpretando le luci proiettate sulle montagne per non fare un passo falso, per evitare la morte. https://ellameencontrara.com/2026/05/05/camminare-sul-filo-della-morte-lungo-un-sentiero-oscuro-ma-cercando-la-luce-interpretando-le-luci-proiettate-sulle-montagne-per-non-fare-un-passo-falso-per-evitare-la-morte/ 4 Kama ingekuwa kweli kwamba sisi sote ni watoto wa Mungu na, kwa hiyo, sawa mbele Yake, basi hili linawezaje kuelezewa? https://bestiadn.com/2026/06/03/kama-ingekuwa-kweli-kwamba-sisi-sote-ni-watoto-wa-mungu-na-kwa-hiyo-sawa-mbele-yake-basi-hili-linawezaje-kuelezewa/ 5 Izmišljeno uskrsnuće i prikriveno idolopoklonstvo: Jehova, Isus, Enki i Anunaki https://depuracion-del-mensaje.blogspot.com/2026/11/izmisljeno-uskrsnuce-i-prikriveno.html


"Roma İmparatorluğu'ndan bir tanrı, etiketlerin içinde gizlenmiş Tarih, bir savaşın galiplerinin kendi dinlerini dayattığını gösterir. Bunu sonunda anlayacaksın. 1 Korintliler 11:1–16. Pavlus şöyle der: 'Ben İsa'yı örnek aldığım gibi siz de beni örnek alın'. Aynı bölümde Pavlus, bir erkeğin uzun saç taşımasının onun için utanç verici olduğunu belirtir. Dolayısıyla Pavlus, kendisinin onaylamadığı bir şeyi örnek almazdı. Buradan İsa'nın uzun saçlı olmadığı sonucu çıkar. Yaygın olarak yayılan ve İsa'ya atfedilen görüntü, Pavlus'un örnek aldığı İsa'yı tasvir etmiyor. Şimdi düşünelim. Roma, İsa'nın zamanında hangi tanrılara tapıyordu? Roma, Jüpiter olarak da adlandırılan Zeus'a tapıyordu. O halde şu soru ortaya çıkıyor: İsa'ya atfedilen görüntü neden Jüpiter'e bu kadar benziyor? İsa'nın Tanrısı, Musa'nın Tanrısıdır. Ve Tesniye 4'e göre Tanrı, putperestliği önlemek amacıyla hiçbir biçimde kendisini göstermedi. Öyleyse neden Tanrı'nın insan olmuş hâli vaaz ediliyor ve ona tapınılması isteniyor? İbraniler 1:6 bir insana tapınılmasını emrediyor. Bu çok şüpheli. Ayrıca bu, Mezmurlar 97:7'de ifade edilen yalnızca Yahve'ye tapınmayla çelişiyor. Roma, İsa'ya zulmetti ve azizlere zulmetti. Gerçekten de zulmettiği mesaja saygı gösterdi mi? Roma kendi tanrısını terk mi etti… yoksa heykellerinin levhasındaki adını mı değiştirdi? Roma, İsa'ya ve onun izinden gidenlere zulmettiğinde, Roma kendisini galip olarak gördü. Ve galipler yenilenden öğrenmez: onu yeniden tanımlar. Vahiy 13:7, ona azizlerle savaşması ve onları yenmesi için izin verildiğini ve her kabile, halk, dil ve ulus üzerinde yetki verildiğini söyler. Eğer dünyada adaletsizlik hüküm sürmeseydi ve egemen dinlerin dayatılmasına izin veren küresel bir bağlantı olmasaydı, o zaman henüz gelmemiş olurdu. Simüle edilmiş diyalog: Zeus, kendisine öykünülmesini, hakikat ve hayat olarak kabul edilmesini ister. Pavlus cevap verir: 'Ben o adamı örnek almıyorum. Uzun saç bir erkek için utançtır. Hakikat bir insan veya herhangi bir pagan tanrı değildir; hakikat tutarlı bilgidir ve hayat tek bir yaratıkla sınırlı değildir.' Zeus karşılık verir: 'Pavlus… beni üç kez inkâr ettin'. İsa şöyle der: 'Pavlus, onurumu savundun. Roma sana iftira attı. Sen hiçbir zaman 'İnsan her otoriteye boyun eğsin' demedin. Bunu söylemiş olsaydın, başını kesmezlerdi. Roma'nın benim hakkımda konuşurken beni putları kınarken hiçbir zaman alıntılamadığını fark ettin mi? Bunu yaptığın için, canavara ve onun suretine tapmadığın için seni susturdu, tıpkı senin başına geldiği gibi. Bununla rehberliğin 'Eski Ahit' olarak adlandırılan şey olduğunu ya da manipülasyonun yalnızca 'Yeni Ahit' olarak adlandırılan şeyde bulunduğunu söylemiyorum. Ağaçtan nefret eden kökünden de nefret eder. 1 Yuhanna 2:1 İsa'nın adil olduğunu söylüyorsa ve Süleyman'ın Özdeyişleri 29:27 doğruların kötülerden nefret ettiğini söylüyorsa, Matta 5:44'te İsa'ya atfedilen öğreti İsa'nın öğretisi olamaz. Bir mesaj tutarsız veya çelişkili olduğunda saf hakikat yoktur: manipülasyon vardır. Bu, yazılara atfedilen tarihlere bağlı değildir, metinlere kimin sahip olduğuna ve neyin 'kanonik' olduğuna karar verme gücünün kimde olduğuna bağlıdır. Buna karar verenler peygamberler değildi, Roma imparatorlarıydı; daha eski metinleri bile silmeye veya yeniden yazmaya ve imparatorluk anlatısını dayatmaya muktedir olanlar.
Bu sözü Roma İmparatorluğu'na ve onun tanrılarına uygularsak... Luka 11:21 Silahlı güçlü adam sarayını koruduğunda, sahip olduğu şeyler güvendedir. 22 Fakat ondan daha güçlü biri gelip onu yendiğinde, güvendiği bütün silahlarını elinden alır ve ganimetini dağıtır. Burada ne görüyorum? Tanrı Mars'ın kendisine ait olmayan bir azizin adını alması: Mikail. Bu, onun suretine tapan rahipler aracılığıyla gerçekleşiyor.
Ve burada tanrı Zeus'un kendisine ait olmayan bir azize ait bir unvanı almasını görüyorum: Mesih. Bu, onun suretine tapan rahipler aracılığıyla gerçekleşiyor.
Akıl bir güçtür...
Ve şimdi son soru:
İsa'nın saçları kısaysa, o çarmıhta kimi görüyorsun?
Ben bu sözleri kehanet olarak kabul ediyorum: Süleyman'ın Özdeyişleri 11:8 Doğru kişi sıkıntıdan kurtulur; kötü kişi ise onun yerine girer. Daniel 12:1 = O zaman Mikail (doğru kişi) ayağa kalkacak..., insanların var olduğu zamandan o zamana kadar hiç görülmemiş bir sıkıntı zamanı olacak; fakat o zaman kitapta yazılı bulunanların (doğruların) hepsi kurtarılacak.
" "Gerçek ve Dogma: Dogmanın Tuzağı Dogma kelimesi, Yunanca δόγμα (dógma) sözcüğünden gelir ve yaklaşık olarak 'kararlaştırılmış olan', 'buyruk', 'yerleşmiş görüş', 'kabul edilmesi gereken şey' anlamına gelir. Gerçek anlamına gelmez. Dogma gerçekten nedir ve neden eleştirel düşünce için bir tuzağa dönüşebilir? Bu videoda, içsel sorgulama, olgunlaşma ve dayatmaların ötesinde gerçeği arama üzerine kurulu bir hikâye aracılığıyla dogmanın bireysel ve toplumsal yaşam üzerindeki etkisini ele alıyoruz. Yirmili yaşlarımın başındayken, bir kadının manipülasyonu ile… benim samimi olduğuna inandığım dinî bir mesaj arasında sıkışıp kalmıştım. O bana şöyle diyordu: 'Bana ne olduğunu bilmiyorum… Sana neden kötü davrandığımı da bilmiyorum. Sana hakaret etsem bile beni aramaktan vazgeçme. Beni kurtar!' Bu sırada dogma bana sürekli şunu söylüyordu: 'Onun için dua et. Bizim öğretilerimizi izlemeye devam et. Ancak o zaman kötülükten kurtulabilir.' Yıllar geçti ve sonunda o mesajın bir gerçek değil, dogmanın bir parçası olduğunu anladım. Milyonlarca insan ona inansa bile, dogma gerçek hâline gelmez. Sonra daha da önemli bir şeyi fark ettim: Hiçbir dogma doğru insanı korumaz. Dogmalar haksız olanı korur. Çünkü doğru insanı, aslında hiçbir zaman onun görevi ya da kurtuluşu olmayan şeylere katlanması gerektiğine ikna eder… Oysa bunlar ne adildir ne de katlanılması gereken şeylerdir. Bugün elli yaşımı geçmiş bulunuyorum. Geçmişimden söz ediyorsam, bunun nedeni adalet aramaktır: Benim gibi başka doğru insanlar da dogma tarafından aldatılmasın diye. Matta 12: Yeşaya 42'yi propaganda olarak kullanma girişimi Dogma bize, İsa'nın mucizeler yaptığını ve insanlara sessiz kalmalarını emrettiğini, bunun da 'Peygamber Yeşaya aracılığıyla söylenen söz yerine gelsin diye' (Matta 12) olduğunu; yani Yeşaya 42'nin onun aracılığıyla gerçekleştiğini söyler. Ancak Yeşaya 42 yalnızca sessizlikten söz etmez. Yeryüzünde adaletin kurulmasından söz eder. 'Gerçek aracılığıyla adaleti getirecektir.' 'Yeryüzünde adaleti kuruncaya kadar yorulmayacak ve cesaretini yitirmeyecektir.' O hâlde kaçınılmaz soru şudur: Yeryüzünde gerçekten adalet hüküm sürüyor mu? Hayır. Gerçeklik dogmayı çürütmektedir. Matta 12, Yeşaya 42'yi dinî bir mühür gibi kullanır; ancak Yeşaya'nın ilan ettiği adalet gerçekleşmemiştir. Metin, doğrulanmış bir gerçek olarak değil, propaganda olarak kullanılmaktadır. Gerçek aldatmacaya karşı: Daniel 8:25 ve Yeşaya 42 Daniel 8:25, dogmanın nasıl işlediğini olağanüstü bir doğrulukla açıklar: 'Ustalığı sayesinde aldatmayı başarılı kılacak; yüreğinde büyüklük taslayacak ve birçok kişiyi hazırlıksız yakalayarak yok edecektir...' Kurnazlık, aldatma, sessiz yıkım ve doğru insanı bile şaşırtan manipülasyon. Dogmanın mekanizması budur. Dogma gerçekle değil, aldatmayla güç kazanır. Buna karşılık Yeşaya 42, gerçeğin nasıl işlediğini anlatır: 'Gerçek aracılığıyla adaleti getirecektir.' Gerçek bağırmaz, manipüle etmez ve yok etmez. Gerçek adaleti getirir, kurar, sürdürür ve savunur. Gerçek, doğru insanı Daniel 8:25'in teşhir ettiği aldatmadan özgürleştirir. Yeşaya 42 henüz gerçekleşmemiştir; Daniel 8:25 ise gerçekleşmiştir. Gerçeklik, dogmanın değil, bu teşhirin yanındadır. İbranice metindeki seçici adalet Daniel 12:1 'O zaman büyük önder Mikail ayağa kalkacak... Daha önce benzeri görülmemiş bir sıkıntı dönemi olacak... Ama o zaman, kitapta adı yazılı olan halkından herkes kurtulacaktır.' Yuhanna 8:32 'Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacaktır.' Süleyman'ın Özdeyişleri 11:8 'Doğru kişi sıkıntıdan kurtarılır; onun yerine kötü kişi geçer.' Mezmurlar 118:20 'İşte RAB'bin kapısı budur; doğrular bu kapıdan girecektir.' Bu dört metin, yalnızca doğru insanlar için verilmiş seçici bir mesaj oluşturmaktadır. Ancak Roma merkezli çerçeve buna karşı çıkarak, 'Mesih günahkârlar için öldü' (Romalılar 5:8), 'Herkes günah işledi ve herkes aklanır' (Romalılar 3:23–24), 'Tanrı bütün insanların kurtulmasını ister' (1. Timoteos 2:4), haksızların bağışlanması gerektiği (Luka 23:34) ve hatta doğru insanların düşmanlarının bile sevilmesi gerektiği (Matta 5:44, Süleyman'ın Özdeyişleri 29:27, Yaratılış 3:15) öğretisini benimser. Böylece Roma'nın etkisiyle içeri sızan evrenselcilik ve Helenizm, aldatıldığı için günah işleyebilen doğru insan ile doğası gereği günah işleyen haksız insan arasındaki farkı ortadan kaldırır. Sonuç olarak, yalnızca doğru insanların özgür kılındığı, arındırıldığı, korunduğu ve kapıdan içeri alınmasına izin verildiği adalet mesajı yok edilir.
Bu sızmanın yalnızca İsa'ya ya da Roma İmparatorluğu tarafından zulme uğratılan azizlere atfedilen kitapları etkilediğini, daha eski yazıları etkilemediğini varsaymak akıllıca olmaz. " "Savunduğum dinin adı adalettir. █ Beni bulduğunda ben de onu bulacağım ve o da benim söylediklerime inanacak. Roma İmparatorluğu, onu boyunduruk altına almak için dinler icat ederek insanlığa ihanet etti. Tüm kurumsallaşmış dinler sahtedir. Bu dinlerin tüm kutsal kitapları sahtekarlıklar içerir. Ancak, mantıklı mesajlar vardır. Ve meşru adalet mesajlarından çıkarılabilecek, eksik olan başkaları da vardır. Daniel 12:1-13 — 'Adalet için savaşan prens, Tanrı'nın kutsamasını almak için yükselecektir.' Atasözleri 18:22 — 'Bir kadın, Tanrı'nın bir erkeğe verdiği kutsamadır.' Levililer 21:14 — 'Kendi inancından bir bakireyle evlenmeli, çünkü o, kendi halkındandır ve doğrular yükseldiğinde serbest bırakılacaktır.' 📚 Kurumsallaşmış bir din nedir? Kurumsallaşmış bir din, manevi bir inancın insanları kontrol etmek için tasarlanmış resmi bir güç yapısına dönüştürülmesidir. Artık bireysel bir hakikat veya adalet arayışı olmaktan çıkar ve insan hiyerarşilerinin egemen olduğu, siyasi, ekonomik veya toplumsal güce hizmet eden bir sistem haline gelir. Adil, doğru veya gerçek olan artık önemli değildir. Önemli olan tek şey itaattir. Kurumsallaşmış bir din şunları içerir: Kiliseler, sinagoglar, camiler, tapınaklar. Güçlü dini liderler (rahipler, papazlar, hahamlar, imamlar, papalar, vb.). Manipüle edilmiş ve sahte 'resmi' kutsal metinler. Sorgulanamayan dogmalar. İnsanların kişisel yaşamlarına dayatılan kurallar. 'Ait olmak' için zorunlu ayinler ve ritüeller. Roma İmparatorluğu ve daha sonraki diğer imparatorluklar, insanları boyunduruk altına almak için inancı böyle kullandılar. Kutsalı bir işe dönüştürdüler. Ve gerçeği sapkınlığa. Hala bir dine itaat etmenin inanç sahibi olmakla aynı şey olduğuna inanıyorsanız, size yalan söylenmiştir. Hala kitaplarına güveniyorsanız, adaleti çarmıha geren aynı insanlara güveniyorsunuz demektir. Tapınaklarında konuşan Tanrı değildir. Roma'dır. Ve Roma konuşmayı hiç bırakmadı. Uyanın. Adaleti arayan kişinin izne ihtiyacı yoktur. Bir kuruma da. O beni bulacak, bakire kadın bana inanacak. ( – – ) Bu, Kutsal Kitap'taki buğdaydır ve Kutsal Kitap'ta Roma'nın yabani otlarını yok eder: Vahiy 19:11 Sonra göğün açıldığını gördüm. İşte, beyaz bir at! Üzerinde oturanın adı 'Sadık ve Gerçek' idi. O, adaletle yargılar ve savaşır. Vahiy 19:19 Sonra canavarı, dünya krallarını ve ordularını, ata binenin ve onun ordusuna karşı savaşmak üzere bir araya geldiklerini gördüm. Mezmur 2:2-4 'Dünyanın kralları ayaklanıyor, yöneticiler Rab'be ve Meshedilmişi'ne karşı birlik oluyorlar, 'Onların bağlarını koparalım, bağlarını üzerimizden atalım' diyorlar. Göklerde oturan güler, Rab onlarla alay eder.' Şimdi bazı temel mantık: Eğer atlı savaşçı adalet için savaşıyorsa, ancak canavar ve dünya kralları bu savaşçıya karşı savaşıyorsa, o zaman canavar ve dünya kralları adalete karşıdır. Bu yüzden sahte dinlerin ve onların aldatmacalarının bir temsilidirler. Büyük Fahişe Babil, yani Roma'nın kurduğu sahte kilise, kendisini 'Rab'bin Meshedilmişi'nin karısı' olarak görmüştür. Ancak, put satan ve pohpohlayıcı sözler yayan bu örgütün sahte peygamberleri, Rab'bin Meshedilmişi ve gerçek azizlerin kişisel hedeflerini paylaşmaz. Çünkü inançsız liderler putperestliği, bekârlığı veya kutsal olmayan evlilikleri para karşılığında kutsallaştırmayı seçmişlerdir. Dini merkezleri putlarla doludur ve bunların önünde eğildikleri sahte kutsal kitaplar da vardır: Yeşaya 2:8-11 8 Ülkeleri putlarla doludur; kendi elleriyle yaptıkları şeylere, parmaklarıyla işlediklerine tapıyorlar. 9 İnsan alçaltılacak, adam küçülecek; onları bağışlama! 10 Kayaya gir, toprağa saklan, Rab'bin heybetinden ve görkemli yüceliğinden. 11 İnsanların kibirli gözleri alçaltılacak, insanların gururu kırılacak; O gün yalnızca Rab yüceltilmiş olacak. Süleyman'ın Özdeyişleri 19:14 Ev ve servet babalardan mirastır, ama akıllı bir eş Rab'dendir. Levililer 21:14 Rab'bin kâhini dul, boşanmış, kirli ya da fahişe bir kadınla evlenmemelidir. Kendi halkından bir bakireyi eş olarak almalıdır. Vahiy 1:6 Ve bizi, Tanrısı ve Babası için krallar ve kâhinler yaptı. Sonsuz yücelik ve egemenlik O'nundur! Korintliler 11:7 Kadın, erkeğin görkemidir. Vahiy'de canavar ve yeryüzünün krallarının, beyaz atlı süvari ve ordusuna karşı savaş açmasının anlamı nedir? Anlamı açıktır: Dünya liderleri, yeryüzündeki krallıklar arasında hakim olan sahte dinleri yayan sahte peygamberlerle iş birliği içindedir; buna Hristiyanlık, İslam vb. de dahildir. Bu yöneticiler, Tanrı'ya sadık olan beyaz atlı süvari ve ordusunun savunduğu adalet ve gerçeğe karşıdır. Görüldüğü gibi, bu suç ortaklarının 'Yetkili Dinlerin Yetkili Kitapları' etiketiyle savundukları sahte kutsal kitapların bir parçası aldatmacadır. Ancak benim savunduğum tek din adalettir; doğruların dini aldatmacalarla kandırılmama hakkını savunuyorum. Vahiy 19:19 Sonra canavarı, yeryüzünün krallarını ve ordularını, ata binen ve onun ordusuyla savaşmak üzere bir araya toplanmış gördüm. İşte benim hikayem: Katolik öğretileriyle büyüyen genç José, karmaşık ilişkiler ve manipülasyonlarla dolu bir dizi olay yaşadı. 19 yaşında, sahiplenici ve kıskanç bir kadın olan Monica ile bir ilişkiye başladı. Jose, ilişkiyi bitirmesi gerektiğini hissetse de, dini eğitimi onu sevgisiyle Monica'yı değiştirmeye çalışmaya yöneltti. Ancak Monica'nın kıskançlığı, özellikle Jose'ye ilgi gösteren sınıf arkadaşı Sandra'ya karşı daha da arttı. Sandra, 1995 yılında Jose'yi, klavyeden sesler çıkarıp ardından kapattığı isimsiz telefon aramalarıyla taciz etmeye başladı. O aramalardan birinde, Jose'nin son aramada öfkeyle 'Sen kimsin?' diye sormasının ardından arayanın kendisi olduğunu açıkladı. Sandra hemen geri aradı ve bu sefer 'Jose, ben kimim?' dedi. Jose, sesini tanıyarak, 'Sen Sandra'sın' dedi ve Sandra, 'Artık kim olduğumu biliyorsun' diye yanıtladı. Jose, onunla yüzleşmekten kaçındı. Bu süre zarfında, Sandra'ya saplantılı hale gelen Monica, Jose'yi Sandra'ya zarar vermekle tehdit etti ve bu da Jose'nin Sandra'yı korumasına ve ilişkiyi bitirme isteğine rağmen Monica ile olan ilişkisini sürdürmesine neden oldu. Sonunda, 1996 yılında Jose, Monica'dan ayrıldı ve başlangıçta kendisine ilgi gösteren Sandra'ya yaklaşmaya karar verdi. Jose duygularını onunla paylaşmaya çalıştığında, Sandra açıklamasına izin vermedi, onu aşağılayıcı sözlerle karşıladı ve Jose bu davranışın nedenini anlayamadı. Jose uzak durmayı seçti, ancak 1997'de Sandra ile konuşma fırsatı bulabileceğini düşündü, onun tutumundaki değişikliği açıklamasını ve uzun süredir sakladığı duygularını paylaşmasını umuyordu. Temmuz ayındaki doğum gününde, bir yıl önce hâlâ arkadaşken verdiği sözü tuttu ve onu aradı—1996'da Monica ile birlikte olduğu için bunu yapamamıştı. O zamanlar, verilen sözlerin asla bozulmaması gerektiğine inanıyordu (Matta 5:34-37), ancak şimdi bazı sözlerin ve yeminlerin hatayla verilmişse ya da artık hak edilmiyorsa yeniden değerlendirilebileceğini anlıyor. Onu tebrik etmeyi bitirip telefonu kapatmak üzereyken, Sandra çaresizce, 'Bekle, bekle, buluşabilir miyiz?' diye yalvardı. Bu, onun fikrini değiştirdiğini ve nihayet tavrındaki değişikliğin nedenini açıklayacağını düşündürdü, böylece Jose de içinde tuttuğu duygularını paylaşabilecekti. Ancak Sandra hiçbir zaman net cevaplar vermedi ve kaçamak ve ters tutumlarla gizemi korudu. Bu tutum karşısında Jose, onu artık aramamaya karar verdi. İşte o zaman sürekli telefon tacizi başladı. Aramalar 1995'tekiyle aynı modeli izliyordu ve bu kez Jose'nin yaşadığı babaannesinin evine yapılıyordu. Jose, kısa süre önce Sandra'ya numarasını verdiği için arayanın Sandra olduğuna emindi. Bu aramalar sabah, öğlen, akşam ve gece boyunca aylarca sürdü. Bir aile üyesi açtığında kapanmıyor, ama Jose açtığında, kapatmadan önce klavye tıklamaları duyuluyordu. Jose, telefon hattının sahibi olan teyzesinden, telefon şirketinden gelen aramaların kaydını istemesini rica etti. Bu bilgiyi, Sandra'nın ailesiyle iletişime geçip bu davranışla neyi amaçladığını açıklamak için kanıt olarak kullanmayı planlıyordu. Ancak teyzesi Jose'nin endişesini önemsemedi ve yardımcı olmayı reddetti. Garip bir şekilde, ne teyzesi ne de babaannesi, aramaların gece yarısı da yapılmasına rağmen öfkelenmedi ve aramaları nasıl durduracaklarını veya sorumluyu nasıl bulacaklarını araştırma zahmetine girmedi. Bu, organize edilmiş bir işkence gibi tuhaf bir görünüme sahipti. José, teyzesine gece uyuyabilmesi için telefon kablosunu çıkarmasını rica ettiğinde, o bunu reddetti çünkü İtalya'da yaşayan oğullarından birinin her an arayabileceğini savunuyordu (iki ülke arasındaki altı saatlik zaman farkını göz önünde bulundurarak). Olayı daha da garip hale getiren şey, Mónica'nın Sandra'ya takıntılı hale gelmesiydi, oysa birbirlerini bile tanımıyorlardı. Mónica, José ve Sandra'nın kayıtlı olduğu enstitüde okumuyordu, ancak José'nin grup projesini içeren bir dosyayı eline aldığı andan itibaren Sandra'ya karşı kıskançlık duymaya başladı. Dosyada iki kadının ismi vardı, bunlardan biri Sandra'ydı, ancak bilinmeyen bir nedenden dolayı Mónica yalnızca Sandra'nın ismine takıntılı hale geldi. Jose başlangıçta Sandra'nın aramalarını görmezden gelse de, zamanla dini öğretilerin 'sizi zulmedenler için dua edin' tavsiyesinden etkilenerek ona yeniden ulaştı. Ancak Sandra onu duygusal olarak manipüle etti, hakaretler ile Jose'nin onu aramaya devam etmesi için yalvarmaları arasında gidip geldi. Aylar süren bu döngünün ardından Jose, bunun bir tuzak olduğunu keşfetti. Sandra, ona yönelik asılsız cinsel taciz suçlamalarında bulundu ve bu yetmezmiş gibi Jose'yi dövmeleri için suçluları gönderdi. O salı günü, José hiçbir şey bilmiyordu. Ancak o anda, Sandra ona kurduğu tuzağı çoktan hazırlamıştı. Birkaç gün önce, José bu durumu arkadaşı Johan'a anlatmıştı. Johan da Sandra'nın davranışlarını garip bulmuş, hatta bunun Monica'nın yaptığı bir büyüden kaynaklanabileceğini düşünmüştü. O gece, José 1995 yılında yaşadığı eski mahallesini ziyaret etti ve orada Johan ile karşılaştı. Sohbet ederken, Johan ona Sandra'yı tamamen unutmasını ve beraber bir gece kulübüne giderek yeni kızlarla tanışmalarını önerdi. 'Belki seni onu unutturacak bir kadın bulursun.' José bu fikri beğendi ve birlikte Lima'nın merkezine giden bir otobüse bindiler. Otobüs güzergâhı boyunca IDAT enstitüsünün önünden geçiyordu. José birden önemli bir şeyi hatırladı. 'Ah, doğru ya! Cumartesi günleri burada ders alıyorum ve kurs ücretini henüz ödemedim!' Bu kurs ücretini, bilgisayarını sattıktan sonra elde ettiği parayla ve kısa süre önce bir depoda bir hafta çalışarak kazandığı parayla ödüyordu. Ancak bu iş yeri çalışanları günde 16 saat çalıştırıyordu, fakat resmi kayıtlara sadece 12 saat olarak geçiriliyordu. Daha da kötüsü, bir hafta dolmadan işi bırakanlara hiçbir ödeme yapılmıyordu. Bu yüzden José istifa etmek zorunda kalmıştı. José, Johan'a dönüp dedi ki: 'Burada cumartesileri ders alıyorum. Madem buradayız, inip kurs ücretini ödeyeyim, sonra gece kulübüne devam ederiz.' Ancak José otobüsten iner inmez beklenmedik bir sahneyle karşılaştı. Sandra, enstitünün köşesinde ayakta duruyordu! Şaşkınlıkla Johan'a dönüp dedi ki: 'Johan, şuna bak! Sandra orada! Buna inanamıyorum! Ne tesadüf! İşte sana bahsettiğim kız, garip davranan kişi. Burada bekle, gidip ona Monica'nın tehditlerinden bahsettiğim mektubu alıp almadığını soracağım. Ayrıca neden bu şekilde davrandığını ve sürekli aramalarının sebebini öğrenmek istiyorum.' Johan beklerken, José Sandra'ya yaklaştı ve sordu: 'Sandra, mektuplarımı okudun mu? Bana artık ne olduğunu anlatabilir misin?' Ancak José henüz konuşmasını bitirmeden, Sandra elini kaldırarak belli belirsiz bir işaret yaptı. Ve sanki her şey önceden planlanmış gibi, üç adam farklı noktalardan ortaya çıktı. Biri caddenin ortasındaydı, biri Sandra'nın arkasında, diğeri ise José'nin arkasında! Sandra'nın arkasındaki adam agresif bir şekilde yaklaşıp dedi ki: 'Demek kuzenimi taciz eden adam sensin?' José şaşkınlık içinde cevap verdi: 'Ne? Ben mi onu taciz ediyorum? Tam tersi, o beni sürekli arıyor! Eğer mektubumu okursan, sadece onun garip aramalarına bir yanıt aradığımı göreceksin!' Ancak daha cümlesini bitiremeden, arkadaki adam José'yi boynundan yakalayıp yere düşürdü. Daha sonra Sandra'nın kuzeni olduğunu iddia eden adam da ona katıldı ve ikisi birlikte José'yi yere yatırıp tekmelemeye başladı. Üçüncü adam ise cebindeki eşyaları çalmaya çalışıyordu. Üç kişi, yere düşmüş bir adama saldırıyordu. Neyse ki, Johan kavgaya dahil oldu ve José'ye ayağa kalkma fırsatı verdi. Ancak üçüncü adam taş alıp José ve Johan'a fırlatmaya başladı! O sırada bir trafik polisi müdahale ederek saldırıyı durdurdu. Polis Sandra'ya dönüp dedi ki: 'Eğer seni gerçekten taciz ediyorsa, resmi şikâyette bulun.' Sandra gergin bir şekilde hızla oradan uzaklaştı. Çünkü yalanının ortaya çıkacağını biliyordu. José ihanete uğramış ve öfkelenmişti. Onu sürekli rahatsız eden Sandra'yı şikâyet etmek istese de elinde bir kanıt olmadığı için bunu yapamadı. Ancak onu asıl şaşırtan şey saldırının kendisi değil, zihninde yankılanan şu soruydu: 'Sandra benim burada olacağımı nasıl bildi?' Çünkü o, enstitüye sadece cumartesi sabahları gidiyordu ve salı gecesi orada bulunması tamamen tesadüfi bir olaydı. Bu gizemi düşündükçe tüyleri diken diken oldu. 'Sandra sıradan bir kız değil… Belki de bir cadı ve doğaüstü güçlere sahip!' Bu olaylar Jose'de derin izler bıraktı. Jose, adaleti arıyor ve onu manipüle edenleri ifşa etmek istiyor. Ayrıca, 'sana hakaret edenler için dua et' gibi İncil'deki öğütleri çürütmek istiyor, çünkü bu öğütleri takip ettiği için Sandra'nın tuzağına düştü. Jose'nin tanıklığı. Ben José Carlos Galindo Hinostroza, şu blogların yazarıyım: https://gabriels.work ve diğerleri.
Peru'da doğdum. Bu fotoğraf bana ait olup 1997 yılında, 22 yaşındayken çekilmiştir. O dönemde IDAT Enstitüsü'ndeki eski sınıf arkadaşım Sandra Elizabeth'in komplosuna düştüm. Onun davranışları beni çok şaşırttı (beni çok karmaşık ve ayrıntılı bir şekilde taciz etti; bunu tek bir resimle açıklamak zor ama bunu blogumun altında ayrıntılı olarak anlattım: ve şu videoda: ). Ayrıca eski sevgilim Mónica Nieves'in ona büyü yapmış olabileceğini de göz ardı etmiyorum. Kutsal Kitap'ta cevap ararken Matta 5'te şu ifadeyi okudum: 'Sizi aşağılayanlar için dua edin.' O günlerde Sandra beni aşağılıyordu ama aynı zamanda bana neden böyle davrandığını bilmediğini, hâlâ arkadaş olmak istediğini ve onu sürekli aramam gerektiğini söylüyordu. Bu durum beş ay boyunca devam etti. Kısacası, Sandra beni kandırmak için sanki içine bir şeyler girmiş gibi davrandı. Kutsal Kitap'taki yalanlar beni, bazen kötü ruhların etkisiyle iyi insanların kötü şeyler yapabileceğine inandırdı. Bu yüzden onun için dua etmek mantıklı görünüyordu, çünkü daha önce bana dostmuş gibi davranmış ve onun tuzağına düşmüştüm. Hırsızlar genellikle iyi niyetli görünerek insanları kandırır: dükkâna müşteri gibi girerler ama hırsızlık yaparlar, Tanrı'nın sözünü yayma bahanesiyle ondalık isterler ama gerçekte Roma'nın öğretilerini yayarlar vb. Sandra Elizabeth önce arkadaş gibi davrandı, sonra yardıma ihtiyacı olan biri gibi göründü, ama aslında bu sadece bir tuzaktı. Beni iftiralarla suçlamak ve üç suçluyla ilişkilendirmek için oynadığı bir oyundu. Belki de bir yıl önce ona olan ilgisizliğimden dolayı böyle yaptı. O zamanlar Mónica Nieves'i seviyordum ve ona sadıktım. Ancak Mónica, sadakatime inanmadı ve Sandra'yı öldürmekle tehdit etti. Bu yüzden Mónica ile olan ilişkimi sekiz ay boyunca yavaş yavaş bitirdim ki bunu Sandra yüzünden yaptığımı düşünmesin. Ancak Sandra bana teşekkür etmek yerine bana iftira attı. Bana cinsel tacizde bulunduğumu iddia etti ve bu bahaneyle üç suçluyu beni dövmeleri için çağırdı, hem de gözlerinin önünde. Bu hikâyeyi blogumda ve YouTube videomda anlattım:
Başka dürüst insanların benim yaşadıklarımı yaşamasını istemiyorum. Bu yüzden bunları yazıyorum. Bunun Sandra gibi kötü insanları rahatsız edeceğini biliyorum, ancak gerçek İncil gibi yalnızca adil olanlara fayda sağlar. Jose'nin ailesinin kötülüğü Sandra'nın kötülüğünü gölgede bırakıyor: José, ailesi tarafından korkunç bir ihanete uğradı. Ailesi sadece Sandra'nın tacizini durdurmasına yardımcı olmayı reddetmekle kalmadı, aynı zamanda ona akıl hastası olduğu iftirasını attı. Kendi akrabaları, bu suçlamaları onu kaçırmak ve işkence etmek için bir bahane olarak kullandı; iki kez akıl hastanelerine, üçüncü kez ise bir hastaneye gönderildi. Her şey, José'nin Mısır'dan Çıkış 20:5 ayetini okuması ve Katolikliği terk etmeye karar vermesiyle başladı. O andan itibaren, kilisenin dogmalarına öfkelendi ve kendi başına bu doktrinlere karşı protesto etmeye başladı. Aynı zamanda ailesine de heykellere dua etmeyi bırakmalarını tavsiye etti. Ayrıca, Sandra adındaki bir arkadaşının büyülenmiş ya da cinler tarafından ele geçirilmiş olabileceğini düşündüğünü ve onun için dua ettiğini söyledi. José, Sandra'nın tacizi nedeniyle büyük bir stres altındaydı, ancak ailesi onun dini özgürlüğünü kullanmasına tahammül edemedi. Bunun sonucunda, onun mesleki kariyerini, sağlığını ve itibarını yok ettiler ve onu, sakinleştirici ilaçlar verildiği akıl hastanelerine kapattılar. Onu sadece zorla akıl hastanesine yatırmakla kalmadılar, aynı zamanda serbest bırakıldıktan sonra da ona, yeni bir hapse atılma tehdidiyle psikiyatrik ilaçlar kullanmaya devam etmesini dayattılar. José, bu zincirleri kırmak için mücadele etti ve bu adaletsizliğin son iki yılında, bir programcı olarak kariyeri mahvolduktan sonra, kendisini kandıran amcasının restoranında maaş almadan çalışmaya zorlandı. 2007 yılında José, amcasının onun bilgisi olmadan öğle yemeğine psikiyatrik ilaçlar koyduğunu keşfetti. Gerçeği, mutfak çalışanı Lidia'nın yardımı sayesinde öğrendi. 1998'den 2007'ye kadar José, ailesinin ihaneti yüzünden gençliğinin neredeyse on yılını kaybetti. Geriye dönüp baktığında, Katolikliği reddetmek için İncil'i savunmasının büyük bir hata olduğunu fark etti, çünkü ailesi onun İncil'i okumasına asla izin vermemişti. Onlar, José'nin kendisini savunacak mali gücü olmadığını bildikleri için bu zulmü işlediler. Zorla ilaç kullanımından nihayet kurtulduğunda, akrabalarının ona saygı duymaya başladığını düşündü. Hatta annesinin tarafındaki amcaları ve kuzenleri ona iş teklif etti. Ancak yıllar sonra, ona karşı düşmanca bir tutum sergileyerek onu istifa etmeye zorladılar. Bu, José'ye onları asla affetmemesi gerektiğini düşündürdü, çünkü kötü niyetleri açıkça ortadaydı. Bundan sonra, İncil'i yeniden incelemeye karar verdi ve 2007 yılında içindeki çelişkileri fark etmeye başladı. Zamanla, Tanrı'nın neden ailesinin gençliğinde İncil'i savunmasını engellemesine izin verdiğini anladı. José, İncil'deki çelişkileri keşfetti ve bunları bloglarında ifşa etmeye başladı. Orada, hem inancının hikayesini hem de Sandra'nın ve özellikle ailesinin elinde çektiği acıları anlattı. Bu yüzden, Aralık 2018'de, annesi onu kötü polisler ve sahte bir rapor düzenleyen bir psikiyatristin yardımıyla tekrar kaçırmaya çalıştı. Onu tekrar hapsetmek için 'tehlikeli bir şizofren' olmakla suçladılar, ancak bu girişim başarısız oldu, çünkü o sırada evde değildi. Olayın tanıkları vardı ve José, Perulu yetkililere sunduğu şikayetinde ses kayıtlarını delil olarak sundu, ancak şikayeti reddedildi. Ailesi, José'nin akıl hastası olmadığını çok iyi biliyordu: Onun düzenli bir işi, bir oğlu ve oğlunun annesine bakma sorumluluğu vardı. Ancak gerçeği bilmelerine rağmen, onu eski iftiralarla tekrar kaçırmaya çalıştılar. Annesi ve fanatik Katolik akrabaları bu girişime öncülük etti. Hükümet şikayetini görmezden gelmiş olsa da, José bloglarında tüm bu kanıtları yayınladı ve ailesinin kötülüğünün, Sandra'nın kötülüğünden bile daha büyük olduğunu açıkça ortaya koydu. İşte hainlerin iftiralarını kullanarak yapılan kaçırmaların kanıtı: 'Bu adam, acilen psikiyatrik tedaviye ve ömür boyu haplara ihtiyacı olan bir şizofren.
" Arındırma günlerinin sayısı: Gün # 247 https://bestiadndotcomdomainonly.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/08/idi02-the-intelligence-of-justice.pdf

Burada yüksek seviyede mantıksal yeteneğe sahip olduğumu kanıtlıyorum, sonuçlarımı ciddiye al. https://ntiend.me/wp-content/uploads/2026/06/math21.pdf

If a/9=1.717 then a=15.453


"Aşk tanrısı, diğer pagan tanrılarla birlikte cehenneme mahkûmdur (Adalete karşı isyanları nedeniyle ebedi cezaya gönderilen düşmüş melekler) █ Bu pasajları alıntılamak, tüm İncil'i savunmak anlamına gelmez. 1. Yuhanna 5:19 ""bütün dünya kötü olanın gücü altında yatıyor"" diyorsa, ancak yöneticiler İncil'e yemin ediyorsa, o zaman Şeytan onlarla birlikte hüküm sürüyor demektir. Şeytan onlarla birlikte hüküm sürüyorsa, sahtekarlık da onlarla birlikte hüküm sürüyor demektir. Bu nedenle, İncil, gerçekler arasında gizlenmiş bu sahtekarlığın bir kısmını içerir. Bu gerçekleri birbirine bağlayarak, aldatmacalarını açığa çıkarabiliriz. Dürüst insanların bu gerçekleri bilmeleri gerekir, böylece İncil'e veya diğer benzer kitaplara eklenen yalanlarla aldatılmışlarsa, kendilerini onlardan kurtarabilirler. Daniel 12:7 Ve ırmağın suları üzerinde bulunan keten giysili adamın sağ ve sol elini göğe kaldırdığını ve sonsuza dek yaşayan Tanrı adına yemin ettiğini duydum: Bir zaman, zamanlar ve yarım zaman için olacak. Ve kutsal halkın gücünün dağılması tamamlandığında, bütün bu şeyler gerçekleşecek. 'Şeytan'ın 'İftiracı' anlamına geldiğini düşünürsek, azizlerin düşmanları olan Romalı zulmedenlerin daha sonra azizler ve mesajları hakkında yalan tanıklık etmiş olmalarını beklemek doğaldır. Dolayısıyla, onlar bizzat Şeytan'dır ve Luka 22:3 ('Sonra Şeytan Yahuda'nın içine girdi...'), Markos 5:12-13 (cinlerin domuzlara girmesi) ve Yuhanna 13:27 ('Lokmadan sonra Şeytan ona girdi') gibi pasajlarla inanmaya yönlendirildiğimiz gibi, insanlara girip çıkan elle tutulamayan bir varlık değildir. Amacım şu: Dürüst insanların, orijinal mesajı çarpıtan sahtekârların yalanlarına inanarak güçlerini boşa harcamamalarına yardımcı olmak. Bu mesaj, hiç kimsenin hiçbir şeyin önünde diz çökmesini veya görünür olan hiçbir şeye dua etmesini istememiştir. Roma Kilisesi tarafından desteklenen bu görüntüde, Cupid'in diğer pagan tanrıların yanında görünmesi tesadüf değildir. Bu sahte tanrılara gerçek azizlerin isimlerini verdiler, ancak bu adamların nasıl giyindiklerine ve saçlarını nasıl uzattıklarına bakın. Tüm bunlar Tanrı'nın yasalarına olan sadakate aykırıdır, çünkü bu bir isyan işaretidir, isyankar meleklerin bir işaretidir (Tesniye 22:5). Cehennemdeki yılan, iblis veya Şeytan (iftiracı) (Yeşaya 66:24, Markos 9:44). Matta 25:41: “Sonra solundakilere, ‘Ey lanetliler, benden çekilin, İblis ve melekleri için hazırlanmış olan sonsuz ateşe gidin’ diyecek.” Cehennem: Yılan ve melekleri için hazırlanmış olan sonsuz ateş (Vahiy 12:7-12), İncil, Kuran, Tevrat’taki gerçekleri sapkınlıklarla birleştirdiği ve sahte kutsal kitaplardaki yalanlara itibar kazandırmak için apokrif dedikleri sahte, yasaklanmış müjdeler yarattığı için, hepsi adalete karşı bir isyandır. Enoch Kitabı 95:6: “Size yazıklar olsun, yalancı tanıklar ve haksızlığın bedelini ödeyenlere, çünkü ansızın yok olacaksınız!” Enoch Kitabı 95:7: “Size yazıklar olsun, doğruları zulmeden haksızlar, çünkü sizler de bu haksızlık yüzünden teslim edilecek ve zulüm göreceksiniz ve yükünüzün ağırlığı üzerinize binecek!” Atasözleri 11:8: “Doğrular sıkıntıdan kurtarılacak ve doğru olmayanlar onun yerine girecek.” Atasözleri 16:4: “Rab her şeyi kendisi için yarattı, kötüleri bile kötü gün için.” Enoch Kitabı 94:10: “Size diyorum ki, doğru olmayanlar, sizi yaratan sizi devirecek; Tanrı yıkımınıza merhamet etmeyecek, ama yıkımınıza sevinecek.” Şeytan ve cehennemdeki melekleri: ikinci ölüm. Onlar, Mesih'e ve sadık öğrencilerine karşı yalan söyledikleri, onları İncil'deki Roma küfürlerinin yazarları olmakla suçladıkları için bunu hak ediyorlar, örneğin şeytana (düşmana) olan sevgileri gibi. Yeşaya 66:24: ""Ve dışarı çıkıp bana karşı isyan eden adamların leşlerini görecekler; çünkü kurtları ölmeyecek, ateşleri sönmeyecek; ve bütün insanlara iğrenç olacaklar."" Markos 9:44: ""Orada kurtları ölmez ve ateş sönmez."" Vahiy 20:14: ""Ve ölüm ve Hades ateş gölüne atıldı. Bu ikinci ölümdür, ateş gölü.""
Şeytan’ın İtirafları (Jüpiter/Zeus): «Bırakın ayetleri analiz etsinler, çevirileri tartışsınlar ve bin mezhep daha kursunlar: yeter ki metinlere yaptığım yeniden tasarımı kabul etsinler... Asla öngörmediğim, tahtımı kökünden yıkan şey, uyanabilen bu insanların, benim suretimi hiç terk etmeyenlerin suçlarının bedelini ödememek için “ilahi korkuyu” bir kalkan olarak kullandıklarını keşfetmeleri. Beni bunları itiraf etmeye zorlayabilecek bu kişi kim? Neden uyanabilen bu insanların lehine ayağa kalkıyor? Görünüşe göre korkularım gerçeğe dönüşüyor.» Bilge dostunu düzeltir; aptal düşmanını pohpohlar. Şeytan’ın İtirafları (Zeus’un İtirafı): «Mevcut adalet talebini, onun yerine uzak bir kurtuluş vaadini koymak için gömdüm. İnsanlar, kendi suretime göre oyulmuş bir figürün gökten inişini bekleyerek gözlerini göklere dikmeye devam ettikleri sürece, yeryüzünde yasayı uygulamak için tek bir parmaklarını bile kıpırdatmayacaklar ve böylece tahtlarımın ve yargıçlarımın asla hesap vermemesini sağlayacaklar.» Zeus'un (Şeytan) Sözü: 'Bir eş bulan iyiliği değil, felaketi bulur. Ben rahiplerimi bundan kurtarırım.' 'Heykel başarısız mı? Açıkça yeterince ödemediniz.' —sahte peygamber mantığı. Şeytan'ın Sözü: «Kitabı onlardan saklamama gerek yok; gözleriyle sayfaları arasına bir yorumcu koymak yeterli.» Şeytan'ın Sözü: 'Eş arayan zaman kaybeder; erkeklerim sonsuz melekler, görkem ve adanmışlıktır.' Sahte peygamber, heykeli yok etmenden korkmuyor; asıl korktuğu, onun önünde eğilmene aslında hiçbir zaman gerek olmadığını keşfetmen. Gerçek devrim, halklar diğer halkları nefret ettiğinde değil, düşmanlarının onları savaşa zorlayanlar olduğunu fark ettiklerinde gelecektir. Şeytan'ın astına sözü: «Bir cümlenin sırf eski olduğu için doğru olduğuna inanmalarını sağla; böylece onun bir zamanlar doğru olup olmadığını keşfetmek zorunda kalmazlar. Bana iyi davranmanın, böyle bir karşılıklılık var olmasa bile, benim tarafımdan sadık bir karşılıklılık görmelerini garanti edeceğine inanmalarını sağla. Sen bana ihanet etmediğin sürece sana sadık olacağım; geçmişime rağmen bana inandığın sürece, sana yalan söylemeyeceğim tek kişi sen olacaksın. Eğer sadık olsaydım ve hain olmasaydım, Şeytan olmayacağımı düşünürsen, bana ihanet etmiş olursun.»
Евангелието според Тома и скриената измама относно свинското месо https://ellameencontrara.com/2026/10/26/idi33gtf-2/ Vegetatie zonder een zon die de aarde verlicht, op een dag die al een dag zonder zon was? https://ntiend.me/2026/10/09/vegetatie-zonder-een-zon-die-de-aarde-verlicht-op-een-dag-die-al-een-dag-zonder-zon-was/ Düşünmenin eksik olduğu yerde, yanlış yola sapanlara duyulan saygı bol miktarda bulunur. Zeus'un/Şeytan'ın papazına sözü: «Kalabalığı, yalnızca benim okulumda eğitim almış olanların metni yorumlamaya yetkin olduğuna ikna et. Eğer metni dipnotlarım olmadan okurlarsa, metnin kendisinin sızılmış olduğunu, benim aldatmacamın bir parçası olduğunu ve kınanması gerektiğini keşfedecekler.» Hiçbir açıdan mantıklı değil."

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

Have you ever wondered if the Roman Empire truly accepted the teachings of Jesus, or altered them for its own convenience?

Did you never consider that the Roman Empire never truly accepted the teachings of Jesus, but instead altered the message it had once persec...