Η παγίδα του δόγματος █
Η λέξη δόγμα προέρχεται από το ελληνικό δόγμα (dógma) και σημαίνει περίπου: «αυτό που έχει αποφασιστεί», «διάταγμα», «καθιερωμένη γνώμη», «αυτό που πρέπει να γίνει αποδεκτό». Δεν σημαίνει αλήθεια.
Τι είναι πραγματικά ένα δόγμα και γιατί μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα για την κριτική σκέψη;
Σε αυτό το βίντεο αναλογιζόμαστε τον αντίκτυπο των δογμάτων στην προσωπική και κοινωνική ζωή μέσα από μια ιστορία ενδοσκόπησης, ωριμότητας και αναζήτησης της αλήθειας πέρα από τις επιβολές.
Όταν ήμουν λίγο πάνω από είκοσι ετών, ζούσα παγιδευμένος ανάμεσα στη χειραγώγηση μιας γυναίκας… και σε ένα θρησκευτικό μήνυμα που πίστευα ότι ήταν γνήσιο.
Εκείνη μου έλεγε:
«Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει… δεν ξέρω γιατί σου φέρομαι άσχημα… Μη σταματήσεις να με αναζητάς, ακόμη κι αν σε προσβάλλω. Σώσε με!»
Ταυτόχρονα, το δόγμα μου επαναλάμβανε:
«Προσευχήσου γι’ αυτήν. Ακολούθησε τις οδηγίες μας. Μόνο έτσι θα μπορέσει να ελευθερωθεί από το κακό.»
Πέρασαν τα χρόνια ώσπου κατάλαβα ότι εκείνο το μήνυμα δεν ήταν αλήθεια, αλλά μέρος ενός δόγματος.
Και ένα δόγμα δεν παύει να είναι δόγμα επειδή το πιστεύουν εκατομμύρια άνθρωποι.
Τότε κατάλαβα κάτι ακόμη πιο σημαντικό: κανένα δόγμα δεν προστατεύει τον δίκαιο.
Τα δόγματα προστατεύουν τον άδικο, επειδή πείθουν τον δίκαιο να υπομένει αυτό που ποτέ δεν ήταν καθήκον του ούτε η σωτηρία του… και που ποτέ δεν ήταν δίκαιο ούτε αναγκαίο να υπομείνει.
Σήμερα είμαι πάνω από πενήντα ετών.
Και αν μιλώ για το παρελθόν μου, το κάνω για να αναζητήσω δικαιοσύνη: ώστε άλλοι δίκαιοι να μην εξαπατηθούν από το δόγμα, όπως εξαπατήθηκα εγώ.
Ματθαίος 12: η προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί ο Ησαΐας 42 ως προπαγάνδα
Το δόγμα μάς λέει ότι ο Ιησούς έκανε θαύματα και ότι πρόσταζε διακριτικότητα «για να εκπληρωθεί αυτό που είχε ειπωθεί από τον προφήτη Ησαΐα» (Ματθαίος 12), δηλαδή ώστε να εκπληρωθεί μέσω αυτού ο Ησαΐας 42.
Αλλά ο Ησαΐας 42 δεν μιλά μόνο για διακριτικότητα· μιλά για τη δικαιοσύνη που θα εδραιωθεί πάνω στη γη.
«Μέσω της αλήθειας θα φέρει δικαιοσύνη.»
«Δεν θα αποκάμει ούτε θα αποθαρρυνθεί, μέχρι να εγκαθιδρύσει δικαιοσύνη πάνω στη γη.»
Τότε το ερώτημα είναι αναπόφευκτο:
Άραγε βασιλεύει η δικαιοσύνη πάνω στη γη;
Όχι.
Η πραγματικότητα διαψεύδει το δόγμα.
Ο Ματθαίος 12 χρησιμοποιεί τον Ησαΐα 42 ως θρησκευτική σφραγίδα, αλλά η δικαιοσύνη που αναγγέλλει ο Ησαΐας δεν έχει πραγματοποιηθεί.
Το κείμενο χρησιμοποιείται ως προπαγάνδα και όχι ως επαληθευμένη αλήθεια.
Η αλήθεια απέναντι στην πλάνη: Δανιήλ 8:25 εναντίον Ησαΐα 42
Το Δανιήλ 8:25 περιγράφει με χειρουργική ακρίβεια πώς λειτουργεί το δόγμα:
«Με την πανουργία του θα κάνει την απάτη να ευημερήσει στα χέρια του· και μέσα στην καρδιά του θα υπερηφανευθεί, και χωρίς προειδοποίηση θα καταστρέψει πολλούς…»
Πανουργία, απάτη, σιωπηλή καταστροφή, χειραγώγηση που συγχέει ακόμη και τον δίκαιο.
Αυτός είναι ο μηχανισμός του δόγματος: ευημερεί μέσω της απάτης και όχι μέσω της αλήθειας.
Αντίθετα, ο Ησαΐας 42 περιγράφει πώς ενεργεί η αλήθεια:
«Μέσω της αλήθειας θα φέρει δικαιοσύνη.»
Η αλήθεια δεν κραυγάζει, δεν χειραγωγεί, δεν καταστρέφει.
Η αλήθεια φέρνει δικαιοσύνη, την εγκαθιδρύει, τη στηρίζει και την υπερασπίζεται.
Η αλήθεια ελευθερώνει τον δίκαιο από την πλάνη που καταγγέλλει το Δανιήλ 8:25.
Ο Ησαΐας 42 δεν έχει εκπληρωθεί· το Δανιήλ 8:25 έχει εκπληρωθεί.
Η πραγματικότητα βρίσκεται στο πλευρό της καταγγελίας και όχι του δόγματος.
Η επιλεκτική δικαιοσύνη του εβραϊκού κειμένου
Δανιήλ 12:1
«Εκείνον τον καιρό θα εγερθεί ο Μιχαήλ, ο μεγάλος άρχοντας… Θα υπάρξει καιρός θλίψης, όπως δεν υπήρξε ποτέ… αλλά εκείνον τον καιρό θα σωθεί ο λαός σου, όλοι όσοι βρεθούν γραμμένοι στο βιβλίο.»
Ιωάννης 8:32
«Και θα γνωρίσετε την αλήθεια, και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει.»
Παροιμίες 11:8
«Ο δίκαιος ελευθερώνεται από τη θλίψη, και ο ασεβής την υφίσταται στη θέση του.»
Ψαλμός 118:20
«Αυτή είναι η πύλη του Ιεχωβά· από αυτήν θα εισέλθουν οι δίκαιοι.»
Αυτά τα τέσσερα κείμενα σχηματίζουν ένα επιλεκτικό μήνυμα που απευθύνεται μόνο στους δικαίους, αλλά το ρωμαϊκό πλαίσιο το αντιφάσκει διδάσκοντας ότι «ο Χριστός πέθανε για αμαρτωλούς» (Ρωμαίους 5:8), ότι «όλοι αμάρτησαν και όλοι δικαιώνονται» (Ρωμαίους 3:23–24), ότι «ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι» (1 Τιμόθεο 2:4), ότι οι άδικοι πρέπει να συγχωρούνται (Λουκάς 23:34) και ότι ακόμη και οι εχθροί των δικαίων πρέπει να αγαπιούνται (Ματθαίος 5:44, Παροιμίες 29:27, Γένεση 3:15)· έτσι, ο οικουμενισμός και ο εξελληνισμός που διείσδυσαν μέσω της Ρώμης σβήνουν τη διαφορά ανάμεσα στον δίκαιο που μπορεί να αμαρτήσει εξαιτίας της πλάνης και στον άδικο που αμαρτάνει από τη φύση του, καταστρέφοντας το δίκαιο μήνυμα, σύμφωνα με το οποίο μόνο οι δίκαιοι ελευθερώνονται, καθαρίζονται, προστατεύονται και γίνονται δεκτοί από την πύλη.
Θα ήταν ανόητο να υποθέσει κανείς ότι αυτή η διείσδυση επηρεάζει μόνο τα βιβλία που αποδίδονται στον Ιησού ή στους αγίους που διώχθηκαν από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και όχι τα αρχαιότερα συγγράμματα.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.